Asystent AI (Beta)

Stan na: 2026-11-20

Plainva potrafi odpowiadać na pytania o notatki za pomocą wybranego modelu AI. Czyta vault, przywołuje notatki, z których korzystała, otwiera notatki oraz widoki i proponuje zmiany — jako propozycje w notatce, jako szkice czegoś nowego albo jako plan, który potwierdzasz. Sama zmienia notatkę tylko tam, gdzie na to pozwolisz (Zastosuj od razu). Asystent jest eksperymentalny i wyłączony, dopóki nie zostanie włączony, osobno na każdym urządzeniu.

Włączanie

Otwórz Ustawienia → AI i włącz Używaj AI na tym urządzeniu. Dopóki przełącznik jest wyłączony, strona pokazuje dwie karty: AI Plainvy (Beta) z tym przełącznikiem oraz Historia i zużycie, aby można było usunąć zapisane rozmowy bez włączania AI. Bez przełącznika nie ma przycisku AI, karty AI ani okna AI. Nic nie zostanie nigdzie wysłane, dopóki o coś nie zapytasz. Po włączeniu strona pokazuje w tej kolejności Modele, Prywatność, Bez modelu na tym urządzeniu (wyszukiwanie według znaczenia, podpowiedzi obok otwartej notatki i streszczenia), Inne programy (na desktopie aplikacje AI na tym komputerze i agenci zewnętrzni, na iPhonie i iPadzie Siri i Skróty), a na końcu Historia i zużycie. To, co dotyczy jednego vaultu, jest na osobnej stronie AI w tym vaulcie (zob. niżej): karty Internet, Co może opuścić ten vault, Narzędzia zewnętrzne, Rutyny, umiejętności i pamięć. Dopóki AI jest wyłączona na urządzeniu, jej karty zostają — z wyjątkiem karty Rutyny, która pojawia się dopiero po włączeniu AI — a informacja nad nimi mówi, że to, co tam stoi, obowiązuje, gdy tylko AI zostanie włączona.

Wybór dostawcy

Plainva nie ma własnej usługi AI: korzysta się z wybranego dostawcy, z własnym kluczem. Każdego dostawcę można wybrać; Plainva podaje ich warunki i czas przechowywania, aby decyzja należała do użytkownika — sama nikogo nie wyklucza.

RodzajDostawcy
Dostawcy w chmurzeAnthropic, OpenAI, Google Gemini
Pośrednicy i własne serweryOpenRouter, dowolny serwer kompatybilny z OpenAI
Na tym komputerze (desktop)Ollama, LM Studio
Na tym telefonieApple (iPhone), Gemini Nano (Android)
  1. W Ustawienia → AI, na karcie Modele, wybierz Dodaj dostawcę i wskaż jednego z nich (dopóki nie ma żadnego dostawcy, karta mówi Brak modelu; na desktopie oferuje właśnie ten przycisk, na telefonie Dodaj dostawcę jest wierszem poniżej). Każdy wpis niesie krótką uwagę o swoich warunkach — na przykład, że w bezpłatnym dostępie Google dane wejściowe mogą czytać ludzie.
  2. Wpisz klucz przyciskiem Wpisz klucz. Klucz trafia do bezpiecznego magazynu tego urządzenia; Plainva nigdy nie pokazuje go ponownie — ani AI, ani na ekranie.
  3. Zaraz po pierwszym dostawcy otwiera się sam wybór modelu dla profilu, od którego zaczynają się nowe rozmowy; dopóki ten profil jest pusty, karta mówi Brak modelu dla nowych rozmów z przyciskiem Wybierz model. Na telefonie Skonfiguruj w rozmowie otwiera konfigurację w trzech krokach — Dostawca (Na tym urządzeniu, Anthropic, OpenAI, Google … z własnym kluczem lub Własny serwer), Dostęp (klucz, własny model telefonu lub adres serwera) i Próba — która kończy się w rozmowie przyciskiem Przywitaj się. Profile pojawiają się, gdy jest już dostawca.
  4. Przetestuj połączenie wczytuje własną listę modeli dostawcy. W wierszu dostawcy na desktopie przycisk jest tylko wtedy, gdy czegoś brakuje (Wpisz klucz lub Spróbuj ponownie); Przetestuj połączenie, wymiana lub usunięcie klucza i usunięcie dostawcy są w menu „…” wiersza. Na telefonie sam wiersz otwiera te wybory. Jeśli próba się nie powiedzie, wiersz mówi Połączenie nie powiodło się: i dlaczego (odrzucony klucz, brak połączenia, nieznany model); komunikat w rozmowie, opisany niżej, wskazuje nadawcę (to urządzenie, sieć, dostawca lub Plainva) i podaje dokładne rozwiązanie; własny tekst błędu dostawcy jest za przyciskiem Szczegóły.

Taki serwer kompatybilny z OpenAI dodaje się, podając jego adres. Plainva pyta jeszcze raz przed dodaniem, w oknie systemu operacyjnego, i wysyła tylko na potwierdzony adres. Zwykłe http działa tylko dla serwera na tym urządzeniu; wszystko inne wymaga https.

Jeśli nie masz jeszcze klucza: model na tym komputerze (Ollama, LM Studio) nic nie kosztuje, a konsola każdego dostawcy wydaje klucze.

Model systemu na telefonie. Na iPhonie lub iPadzie Dodaj dostawcę proponuje Apple (jego model wymaga Apple Intelligence), na telefonie z Androidem Gemini Nano — na każdym urządzeniu tego systemu, także tam, gdzie nie może uruchomić modelu; wiersz mówi wtedy o tym. Nie potrzebuje klucza, nic nie kosztuje i nic nie opuszcza urządzenia — dlatego żaden przegląd nie pyta przed wysłaniem. Jego okno jest małe, około 4000 tokenów na notatki, pytanie i odpowiedź razem: idzie mniej notatek, wcześniejsze tury są skracane i nie używa narzędzi. Wiersz mówi, czy jest gotowy, a jeśli nie, to dlaczego — Apple Intelligence wyłączone, urządzenie, które go nie uruchomi, model, który system jeszcze przygotowuje; na Androidzie Załaduj model prosi system o jego pobranie. Model Apple nie zna każdego języka (nie zna polskiego). Jeśli wskazuje go profil Lokalny, pisze też streszczenia na telefonie.

Modele i profile

Cztery profile — Szybki, Zrównoważony, Silny i Lokalny — służą do przypisania modeli. Dla każdego wybierz dostawcę i model, z listy dostawcy albo wpisując identyfikator modelu dokładnie tak, jak nazywa go dostawca (Własny identyfikator modelu). Profil, od którego zaczyna się nowa rozmowa, nosi oznaczenie Domyślny; inny profil staje się nim przez swoje menu „…” (na telefonie przez swój arkusz) z opcją Używaj w nowych rozmowach; Wyczyść profil go opróżnia. Plainva nie ogłasza żadnego modelu „najlepszym”. Na telefonie wybór modelu profilu to jeden arkusz: dostawca, pole Szukaj modeli, lista, własny identyfikator i — dla serwera pod własnym adresem tego telefonu, nie dla profili Audio i Model wyszukiwania — okno kontekstu oraz Może wywoływać narzędzia.

Pod uwagą Więcej modeli: dźwięk do notatek głosowych i model wyszukiwania według znaczenia. są jeszcze dwa miejsca. Audio zawiera model, który transkrybuje notatki głosowe; nigdy nie jest domyślne dla rozmowy. Model wyszukiwania zawiera model, którym Plainva liczy wyszukiwanie według znaczenia, gdy w Wyszukiwanie według znaczenia wybierzesz Własny dostawca — zobacz Wyszukiwanie. Profile i te dwa miejsca pojawiają się dopiero, gdy jest dostawca.

Model na tym komputerze. Serwer na Twoim własnym komputerze podaje nazwy swoich modeli, ale nie informuje, ile któryś z nich może przeczytać naraz ani czy może wywoływać narzędzia. Gdy wybierzesz taki model dla profilu, możesz podać jedno i drugie: Okno kontekstowe, w tokenach — zostaw je puste, jeśli nie wiesz — oraz Może wywoływać narzędzia. Przy małym oknie Plainva dołącza mniej notatek, i to krótszych, a przed zapytaniem, które by się nie zmieściło, zatrzymuje się, zamiast pozwolić serwerowi po cichu je ucinać; komunikat mówi wtedy, ile tokenów potrzebuje zapytanie i jaką wartość podano. Przy wyłączonych narzędziach model odpowiada na podstawie tego, co idzie razem z zapytaniem: bez narzędzi, bez internetu i bez sprawdzania czegokolwiek. Model na tym urządzeniu dostaje czas: może milczeć nawet piętnaście minut, zanim powie pierwsze słowo, a rozmowa pokazuje upływający czas, dopóki liczy.

W pełni lokalnie

Gdy rozmowa może się zacząć, karta Modele w Ustawienia → AI pokazuje w jednym wierszu „Teraz: …”, czy na tym urządzeniu w tej chwili odpowiada dostawca („Chmura”), czy to urządzenie samo też coś liczy („Hybryda”) — wyszukiwanie po znaczeniu, streszczenia, czytanie e-maili i spotkań —, czy odpowiada model na tym urządzeniu. Ten wiersz to nie wybór, lecz stan: wynika z dostawców i funkcji pomocniczych, które skonfigurujesz.

Na karcie Prywatność W pełni lokalnie to jedyny przełącznik tego rodzaju, a zarazem obietnica: dopóki jest włączony, odpowiadają tylko modele na tym urządzeniu — serwer na tym komputerze albo własny model systemu na telefonie —, a nic z tego, co przetwarza AI, nie trafia do dostawcy, do internetu ani do innego programu. Dotyczy tego urządzenia, w każdym vaulcie.

Zadawanie pytań

Otwarta notatka jest dołączana automatycznie; można ją usunąć z kontekstu jej ✕, jeśli trzeba. Przypnij notatkę… dodaje kolejne notatki. Asystent potrafi też sam czegoś poszukać: przeszukuje vault, czyta notatki i ich sekcje, bazy danych, linki zwrotne i powiązane notatki, wyświetla listę zadań, spotkań oraz notatek niedawno otwartych lub zmienionych, a także otwiera notatki i widoki. Przy spojrzeniu wstecz — co zmieniło się w danym okresie, jak rozwijała się notatka — czyta historię wersji na tym urządzeniu; usunięty wiersz może policzyć, ale nigdy go nie przeczyta. Jeśli nie pozwolisz mu stosować zmian od razu (zob. niżej „Zastosuj od razu”), sam nie potrafi niczego zmienić, utworzyć ani usunąć; to, co może zamiast tego zaproponować, opisano niżej, w części „Proponowanie zmian”.

Asystent potrafi też coś Ci pokazać: otworzyć notatkę przy nagłówku, pokazać notatkę na grafie, ustawić kalendarz na wybrany dzień, otworzyć widoki, pokazać i ukryć paski boczne. Korzysta w tym celu z poleceń z palety poleceń — i to tylko z tych, które coś pokazują: tych, które tworzą, zmieniają, usuwają, eksportują albo otwierają okno, wywołać nie może.

Każda rozmowa zaczyna się od wiersza „Odpowiedzi pisze AI — ⟨model⟩ przez ⟨dostawca⟩”; pod nim stoi, co dzieje się ze zmianami: „To, co AI by zmieniła, przedstawia Ci jako propozycję.” (jeśli folder vaulta ma „Zmieniaj bez pytania”, wymienia ten wyjątek) — albo, dopóki Zastosuj od razu jest włączone, że AI może tu zmieniać i tworzyć notatki. Przycisk na dole nosi nazwę profilu (na przykład Model: Zrównoważony) i otwiera menu profili. Przed pierwszą wiadomością wiersz kontekstu ma etykiety, najpierw przełączniki: Internet (tylko tam, gdzie vault na to pozwala), Zastosuj od razu (zob. niżej) i Mój styl (tylko przy stylu pisania), potem Przypnij notatkę… i Co zostaje wysłane? (widok kontekstu, zob. niżej). Włączony przełącznik jest wypełniony i ma znacznik; na telefonie ten rząd to jedna linia, którą przesuwa się w bok. Po pierwszej wiadomości internetu i stylu nie da się już przełączyć — Zastosuj od razu da się —, a wiersz otwierający mówi, co obowiązuje. W pustej rozmowie Umiejętności pod polem wpisywania wymienia umiejętności, wyróżnione na początku; lewa kolumna karty AI już ich nie wymienia; na telefonie ostatnia pozycja tego menu, Umiejętności i pamięć, prowadzi do umiejętności i pamięci. Pusta rozmowa bez strony startowej zaczyna się u góry od Zapytaj o coś. Pole mówi „Zapytaj o „tytuł” lub o swój vault…” przy otwartej notatce, a poza tym „Zapytaj o swój vault…”; przycisk wysyłania jest w polu. Na telefonie dół ustępuje, dopóki klawiatura jest otwarta.

Pod każdą odpowiedzią są Kopiuj i Zachowaj jako notatkę, a pod ostatnią odpowiedzią także Naucz się z tej rozmowy oraz menu „…” z To samo pytanie do innego modelu… — ta opcja otwiera Szczegóły. Obok stoi krótki wiersz mówiący, dokąd poszła wiadomość, ile notatek i — tam, gdzie dostawca publikuje ceny — przybliżony koszt („Do ⟨dostawca⟩ · n notatek · ≈ koszt”). Szczegóły otwierają pełny przegląd uruchomienia: tokeny, pamięć podręczna tam, gdzie dostawca ją zgłasza, pamięć, styl, strony. W krótkim wierszu pokrycie pojawia się tylko, gdy jest częściowe lub niskie. Zatrzymaj kończy odpowiedź w każdej chwili.

Pytanie, które czeka na Twoją odpowiedź — przegląd przed wysłaniem, strona, wyszukiwanie, narzędzie, pytanie serwera — stoi nad polem wprowadzania, a nie w przewijanej rozmowie; pole mówi wtedy „Najpierw odpowiedz na pytanie powyżej”. Bez względu na długość pytania jego przyciski pozostają widoczne u dołu — także w pasku bocznym.

Gdy coś pójdzie źle, komunikat nazywa źródło (to urządzenie, sieć, dostawca lub Plainva) i podaje dokładne rozwiązanie; bez połączenia na urządzeniu też to mówi.

Link w odpowiedzi otwiera się dopiero po potwierdzeniu jego adresu, a obrazy w odpowiedziach nigdy nie są wczytywane.

Co idzie z pytaniem

Do każdego pytania Plainva zbiera to, co może mieć znaczenie — na tym urządzeniu, zanim cokolwiek zostanie wysłane:

Sekcja lub cała notatka, którą rozmowa już zawiera i która od tamtej pory się nie zmieniła, jest wymieniana, a nie wysyłana ponownie; karty i sytuacja powyżej idą od nowa z każdą wiadomością. Miejsca z dziennika i wartości nastroju nigdy nie są wysyłane same z siebie.

Zanim cokolwiek zostanie wysłane

Pierwsze zapytanie w sesji pokazuje przegląd zatytułowany „Wysłać do ⟨dostawca⟩?”: dokąd idzie, notatki (każda z − do pominięcia lub zamaskowania), co jeszcze idzie (zaznaczenie, spotkania, zadania), internet i rozmiar. Pamięć i styl, które idą razem, oraz to, co zostało zatrzymane, też tam stoją; instrukcje i narzędzia są za przyciskiem Szczegóły. Na telefonie przyciski stoją jeden pod drugim. Wyślij wysyła; Anuluj nie wysyła niczego i oddaje Twoje słowa do pola wpisywania; to samo dzieje się po opuszczeniu rozmowy, gdy przegląd jest otwarty — po otwarciu innej, rozpoczęciu nowej lub usunięciu tej; − obok notatki ją pomija. W zakresie, który zatwierdzono, kolejne zapytania idą bez pytania. Przegląd wraca za każdym razem, gdy zakres rośnie: inny model lub dostawca, nowy rodzaj danych, notatki z innego folderu, nowe narzędzia, internet tam, gdzie wcześniej był wyłączony, rodzaj wrażliwego tekstu, którego żadne zatwierdzenie nie obejmowało, instrukcje Twojego vaultu, które nie wchodziły w zakres tego, co zatwierdzono, albo znacznie większe zapytanie. Model na tym urządzeniu nigdy nie pyta.

Aby widzieć przegląd przed każdym zapytaniem, włącz Pytaj przed każdym zapytaniem — we własnym wierszu nad przyciskami przeglądu albo na karcie Prywatność w Ustawienia → AI.

Pod każdą odpowiedzią jeden spokojny wiersz mówi, na czym się opiera — notatki, które z nią poszły, z nazwy — i do kogo poszła; Szczegóły otwiera przegląd tego, co z nią poszło, wraz z pokryciem odpowiedzi. Ostrzeżenie pojawia się tylko wtedy, gdy odpowiedź podaje jako źródło notatkę — link do niej — która nie została ani wysłana, ani odczytana: sprawdź wtedy to stwierdzenie w swoich notatkach. Jeśli vault nie zdążył podać, dokąd prowadzą linki odpowiedzi, Szczegóły mówią, że tego nie sprawdzono.

Z czego powstała odpowiedź. Po otwarciu Szczegóły zachowują też to, na czym opiera się odpowiedź: czas zadania pytania; każdą notatkę z wersją, która poszła — jest to krótki kod — oraz to, czy jest bez zmian, czy zmieniona od tego czasu, czy już nie istnieje; notatki odczytane przez narzędzia asystenta; użyte narzędzia; wersję umiejętności, z którą działał; i to, co zostawił Tobie do decyzji. Plainva zachowuje ścieżki i wersje, nigdy tekst; czy notatka się zmieniła, sprawdza to urządzenie, gdy otworzysz Szczegóły. Zapytaj inny model… (po otwarciu Szczegóły; prowadzi tam menu „…”) zadaje to samo pytanie z tymi samymi notatkami w nowej rozmowie: nic, co znalazłoby wyszukiwanie, nie jest dodawane, notatka, którą masz teraz otwartą, zostaje pominięta, tak samo jak to, co Twoje zasady prywatności zatrzymują dziś przed tym modelem. Przegląd przed wysłaniem pokazuje, co idzie, jak przy każdym zapytaniu, a nowa rozmowa podaje tę, z której pochodzi. Działa to w przypadku pierwszego pytania w rozmowie — późniejsze opiera się na tym, co powiedziano wcześniej — oraz pytań, które zabrały ze sobą tylko notatki.

Co zostaje wysłane?

Etykieta Co zostaje wysłane? pod polem wpisywania (dawniej oko, „Pokaż kontekst”) pokazuje, co zabrałoby następne zapytanie — zanim wyjdzie, dla wybranego teraz modelu. Przy każdej notatce: dlaczego została wybrana (otwarta teraz, przypięta, pasuje do Twoich słów, bliskie znaczeniowo, połączona, wkrótce termin …), która część idzie i w przybliżeniu ile tokenów. Każdą notatkę można

Notatki zatrzymywane przez Twoje reguły też są wymienione, żeby było wiadomo, czego brakuje; nigdy nie są oceniane ani wysyłane. Wyślij z tym kontekstem wysyła to, co wpisano. W szerokiej karcie AI widok zostaje otwarty jako kolumna obok rozmowy. To, co tutaj przypniesz lub zakryjesz, gdy przegląd przed wysłaniem jest otwarty lub odpowiedź jest jeszcze w drodze, obowiązuje od następnej wiadomości i zostaje przy rozmowie.

Nad notatkami Wysłano podaje, ile z tych notatek idzie — na przykład ~870 z 3460 tokenów — a Zaoszczędzono, o ile to mniej niż wysłanie w całości wszystkich proponowanych notatek; za pierwszym razem podaje też, ile tokenów by to było. Pokaż jako ślad na grafie otwiera graf z otwartą notatką i źródłami zaznaczonymi oraz linkami między nimi.

Gdy tekst, który poszedłby do chmury, wygląda na hasło lub klucz, numer konta lub karty, numer dokumentu lub podatkowy albo dane o zdrowiu, pod notatką pojawia się Możliwie wrażliwe i to, co rozpoznano — w Co zostaje wysłane? i w przeglądzie przed wysłaniem. W Co zostaje wysłane? wiersz oferuje też Zostaw na tym urządzeniu, które zapisuje w notatce regułę cloud: deny; przegląd oferuje tylko zakrywanie. Numery i sekrety Zakryj w tej rozmowie zastępuje znacznikiem w rodzaju ⟦withheld account⟧ w każdej wiadomości tej rozmowy, także gdy model sam czyta notatkę, dopóki nie wybierzesz Wyślij bez zakrywania; przegląd liczy je w Zatrzymano. Zadania i spotkania mają ten sam wybór w wierszu Zadania, spotkania i dane otwartej notatki. Gdy w sesji po raz pierwszy coś takiego poszłoby bez zakrycia, przegląd pyta przed wysłaniem. Sprawdzenie odbywa się na tym urządzeniu; to wskazówka, nie filtr: może coś przeoczyć i nigdy nie zatrzymuje zapytania. Fragment wysłany przez akcję propozycji idzie taki, jaki jest, a przegląd tylko wymienia, co zawiera; zaznaczenie, które idzie razem z pytaniem, jest sprawdzane jak notatka i może być też zakryte. Przy modelu na tym urządzeniu wskazówka się nie pojawia.

Streszczenia

Dzięki Streszczenia z modelem lokalnym (w Ustawienia → AI, na karcie Bez modelu na tym urządzeniu, wyłączone, dopóki ich nie włączysz) model na Twoim komputerze pisze krótkie streszczenia dłuższych sekcji notatek, całych notatek, folderów najwyższego poziomu i vaulta. Działa tylko wtedy, gdy profil Lokalny wskazuje serwer na tym komputerze (Ollama, LM Studio; na telefonie model systemu) — nigdy chmura w tle — i tylko gdy Plainva nie ma nic innego do roboty; na telefonie tylko wtedy, gdy jest otwarta. Każde streszczenie jest sprawdzane: streszczenie sekcji musi zachować słowo w słowo każdą liczbę, datę, kwotę, link, tag i każde zaprzeczenie, inaczej idą zdania samej sekcji. Streszczenie jest związane z dokładnie tym tekstem, za który stoi; po zmianie sekcji nie jest używane, dopóki nie powstanie od nowa. Streszczenia folderów i vaulta powstają tylko z notatek, które Twoje zasady wypuszczają do chmury. W Co zostaje wysłane? źródło wysłane jako streszczenie to zaznacza, a Oryginał wysyła z następną wiadomością jego własne zdania. Do modelu w chmurze i do rozmowy, która może korzystać z internetu, streszczenie trafia tylko wtedy, gdy jego notatka niczego przed tym odbiorcą nie wstrzymuje — żadnego wstrzymanego linku, ani w tekście, ani we właściwościach, nic innego —, a streszczenie folderu lub vaulta tylko wtedy, gdy żadna z jego notatek niczego nie wstrzymuje. Decyduje się to przy wysyłaniu: streszczenie napisane, zanim doszedł link albo notatka została wstrzymana, nie zostaje wysłane.

Z zaznaczeniem

Zaznacz tekst w notatce, a AI zajmie się tylko tym fragmentem.

Akcja propozycji wysyła zaznaczony fragment wraz z nazwą i ścieżką jego notatki — nie resztę notatki, nie przypięte notatki, nie pamięć, bez narzędzi — i pyta z tym samym przeglądem co pytanie. Odpowiedź wraca do notatki jako runda propozycji, tak jak runda od człowieka: w sekcji Propozycje akceptujesz lub odrzucasz każdą zmianę albo całą rundę, a wcześniej w notatce nic się nie zmienia. Wiersz autora rundy brzmi Plainva AI · ⟨model⟩, dzięki czemu widać, który fragment napisała AI. Zrób z tego zadania dodaje zadania pod fragmentem, zamiast go zastępować. Każda akcja zachowuje swoją rozmowę w historii.

Fragment notatki, którą Twoje reguły trzymają z dala od chmury — albo fragment z linkami do takich notatek lub z danymi o miejscach — nie trafia do żadnego modelu w chmurze. W zaszyfrowanym obszarze roboczym akcje propozycji nie są jeszcze dostępne: propozycje w nim nie mogą jeszcze wskazać AI jako autora.

W wątku komentarzy

Zwróć się do asystenta w komentarzu, a odpowie w wątku. Wpisz @ w polu komentarza i wybierz AI — pozycję ze znakiem AI — albo wpisz nazwę samodzielnie: @AI, @KI i @IA docierają do niego niezależnie od języka aplikacji. Gdy Twój komentarz zostanie wysłany, wątek pokazuje pod AI wiersz pisze odpowiedź…; Zatrzymaj to przerywa. Odpowiedź pojawia się jako odpowiedź w tym samym wątku, z wierszem autora Plainva AI · ⟨model⟩. Inaczej niż propozycja nie czeka na zaakceptowanie — jest uwagą obok notatki, nigdy tekstem w niej — a na urządzeniu, które zadało pytanie, usuwasz ją jak własną.

Wątek trafia do modelu tak jak pytanie: jego komentarze, fragment, do którego jest przypięty, i sama notatka, przez ten sam przegląd. Wątek komentarzy to osobny rodzaj danych, więc przegląd pyta za pierwszym razem. Tam, gdzie Twoje reguły trzymają notatkę z dala od chmury, nie trafiają tam również jej komentarze, a zawarte w nich linki do takich notatek są wstrzymywane. Asystenta wywołuje tylko komentarz wysłany na tym urządzeniu; komentarz, który przychodzi przez synchronizację, nigdy tego nie robi, cokolwiek zawiera. Adresy internetowe, które AI wnosi od siebie — w odpowiedzi, propozycji lub transkrypcji — są zapisywane tak, aby nic ich nie otwierało ani nie wczytywało (https[://]…); adresy, które zawierał już Twój własny tekst, zostają bez zmian. W zaszyfrowanej przestrzeni nie można jeszcze zwrócić się do asystenta: jej komentarze nie mogą jeszcze wskazać AI jako autora.

Umiejętności

Umiejętności to instrukcje do powtarzalnej pracy. Czternaście jest dołączonych do Plainva — wśród nich Orientacja na dziś, Przegląd tygodnia i Stan projektu, które Umiejętności pod polem wprowadzania pustej rozmowy wymienia jako pierwsze — a własne możesz napisać lub zaimportować. Uruchom jedną kliknięciem albo po prostu zapytaj: AI sama wczyta pasującą umiejętność. Własne umiejętności działają dopiero po zatwierdzeniu ich na tym urządzeniu. Wszystko o nich: Umiejętności.

Skrypty to małe programy, które piszesz do tego, co model robi słabo — liczenia, sortowania, sumowania. Działają w zamkniętej piaskownicy, czytają Twój vault przez te same narzędzia co AI i uruchamiają się dopiero po zatwierdzeniu na tym urządzeniu. Wszystko o nich: Skrypty.

Rutyny

Rutyna uruchamia umiejętność o ustalonej przez Ciebie porze — poranny przegląd w dni robocze o siódmej, przegląd tygodnia w piątek po południu. Rutynę ustawisz w ustawieniach vaultu, w sekcji AI w tym vaulcie, w karcie Rutyny: wybierz Nowa rutyna, a potem podaj nazwę, wskaż umiejętność w polu Umiejętność, wpisz zdanie, które umiejętność dostaje za każdym razem (puste: własne zapytanie umiejętności), ustaw dni i godzinę, w polu Jeśli Plainva była wtedy zamknięta zdecyduj, co ma się stać — Nadrób raz albo Pomiń —, a w polu Model wskaż model. Rutyną może stać się tylko umiejętność, która jest aktywna na tym urządzeniu i tylko czyta. Jeśli vault ma folder z Zmieniaj bez pytania, rutyną mogą stać się także umiejętności, które zmieniają lub tworzą notatki.

Zanim rutyna powstanie, Plainva pokazuje, co obowiązuje w uruchomieniu, którego nikt nie obserwuje, a dopiero Twoje „tak” — przycisk Skonfiguruj rutynę, po kroku Przejdź do przeglądu w formularzu — ją tworzy; potwierdzenie nosi tytuł „Jak „nazwa” działa bez Ciebie”. Rutyna tylko czyta — żadnej propozycji, żadnego szkicu, żadnego internetu, żadnego narzędzia zewnętrznego, żadnego skryptu, żadnego polecenia aplikacji —, z wyjątkiem folderów z Zmieniaj bez pytania (zobacz Zastosuj od razu): tam może zmieniać i tworzyć notatki, nigdy ich nie usuwać, nie zmieniać nazwy ani nie przenosić, a potwierdzenie to mówi. To, co zmieniło uruchomienie, widać w wierszu rutyny pod Zmieniono:, z Cofnij. Ma mały budżet. Jej wynikiem jest notatka w folderze vaultu ustawionym jako Folder skrzynki — folderze o nazwie Inbox, dopóki nie wskażesz innego w Ustawienia → Notatki i archiwizacja —, pod nazwą wziętą z rutyny i dnia, oznaczona jako napisana przez AI, wraz z notatkami, na których się opiera. Przy modelu na tym urządzeniu nic nie opuszcza urządzenia. Przy modelu dostawcy potwierdzasz, co uruchomienie samo zabiera ze sobą — przegląd pokazuje, co to byłoby dziś —, a uruchomienie, które zabrałoby więcej, niczego nie wysyła i czeka na Ciebie. To, co model potem czyta przez swoje narzędzia, rozstrzygają Twoje zasady prywatności, tak jak w każdej rozmowie. Rutyna nie czyta e-maili dla modelu dostawcy: Plainva pyta o to od nowa w każdej sesji, a nie ma nikogo, kto by odpowiedział.

Rutyna nigdy o nic nie pyta. Tam, gdzie potrzebowałaby odpowiedzi — poszłoby więcej, niż obejmuje Twoje potwierdzenie, to urządzenie pyta przed każdym zapytaniem, jej umiejętność została zmieniona od potwierdzenia rutyny, dostawca jej modelu nie jest już skonfigurowany albo jej model nie działa na tym urządzeniu, gdy włączony jest przełącznik W pełni lokalnie — jej wiersz mówi, czego potrzebuje, i ma przycisk Przejrzyj. Tam widzisz, co uruchomienie wysłałoby teraz i co z tego jest nowe, a przycisk Potwierdź ponownie pozwala rutynie znów działać.

Rutyny działają na tym urządzeniu, dopóki Plainva jest otwarta: krótko po otwarciu vaultu, potem mniej więcej raz na minutę oraz gdy aplikacja wraca na pierwszy plan. Plainva nie ma usługi działającej w tle i nie obiecuje dokładnej godziny. Uruchomienie, które przypadło na czas, gdy Plainva była zamknięta, jest nadrabiane raz przy następnym otwarciu — bez względu na to, ile ich było — albo, zależnie od Twojego ustawienia, pomijane: dotyczy to godzin z wcześniejszego dnia, godzina, która minęła dziś, jest mimo to nadrabiana. Przy opcji Tylko gdy coś się zmieniło urządzenie najpierw sprawdza, czy jakaś notatka zmieniła się od czasu, gdy rutyna ostatnio zostawiła notatkę, a jeśli nic się nie zmieniło, nie pyta żadnego modelu. Rutyna należy do urządzenia, na którym ją ustawiono: jest przechowywana w danych aplikacji, a nie w vaulcie, więc żadne inne urządzenie jej nie uruchamia.

Gdy rutyna działa, wiersz w rozmowie mówi o tym i ma przycisk Zatrzymaj, a Twoja własna wiadomość czeka, aż rutyna skończy. Przełącznik w wierszu rutyny wstrzymuje ją, a jej menu pozwala uruchomić ją od razu (Uruchom teraz), edytować lub usunąć. Notatki, które napisała, zostają. Każde uruchomienie zostawia swoją rozmowę w historii pod nazwą rutyny, a następne ją zastępuje — chyba że jest otwarta albo jest w niej coś od Ciebie: wiadomość, nowy tytuł, notatka przypięta lub zakryta, inny model. Wtedy zostaje.

Rutyna może także prowadzić log folderu. Wybierz w formularzu opcję Prowadzi log folderu, a w polu Folder wskaż folder — albo opcję Cały vault. O porze uruchomienia Plainva sprawdza na tym urządzeniu, które notatki w tym folderze lub w jego podfolderach są nowe albo zostały zmienione od ostatniego wpisu, i pokazuje modelowi z każdej z nich wiersze, które do niej doszły, albo jej początek — najwyżej dwadzieścia notatek na uruchomienie, w jednym zapytaniu, bez żadnego narzędzia. Model pisze jedno zdanie na notatkę. Sam wpis zapisuje Plainva: pod bieżącą datą na górze pliku log.md tego folderu, jeden wiersz na notatkę z etykietą Nowa albo Zmieniona, linkiem do notatki i zdaniem modelu. To jest plik log.md z formatu Open Knowledge Format; Plainva tworzy plik tam, gdzie go brakuje, i zostawia w nim wszystko inne bez zmian. Gdy nic się nie zmieniło, żaden model nie jest pytany i nic nie jest zapisywane.

Log nie mówi niczego, co zatrzymują własne reguły notatki. log.md nie ma własnych reguł; obowiązują dla niego reguły jego folderu. Notatka z surowszymi regułami niż reguły folderu zostaje w ogóle poza logiem — nie jest wymieniana, a żadnemu modelowi nie jest ona w tym celu pokazywana. To, co usunięto z notatki, nigdy nie jest pokazywane modelowi ani zapisywane: wiersz usunięty przez Ciebie pozostaje usunięty. Folder, który Twoje reguły trzymają z dala od dostawcy, wymaga dla swojego logu modelu na tym urządzeniu. Prowadź log folderu tylko na jednym urządzeniu — w przeciwnym razie dwa urządzenia zapiszą ten sam wpis.

Podpowiedzi

Obok otwartej notatki Plainva pokazuje najwyżej trzy rzeczy, które sama zauważa — na komputerze w sekcji Podpowiedzi prawego paska bocznego, po sekcji Powiązane; na telefonie w karcie Podpowiedzi arkusza kontekstowego notatki. Link w notatce, który prowadzi donikąd: Utwórz notatkę tworzy notatkę tam, gdzie link ją znajdzie, tak jak zrobiłoby to kliknięcie linku. Wiersz, który zaczyna się od TODO i nie jest jeszcze zadaniem: Jako zadanie zamienia dokładnie ten wiersz w zadanie (- [ ] …) w tym samym miejscu i niczego innego w notatce nie zmienia. A w dzisiejszej notatce dziennej jutrzejsze spotkanie, z którym nie jest jeszcze powiązana żadna notatka: Utwórz notatkę ze spotkania robi to, co kalendarz. Nic się nie dzieje bez Twojego kliknięcia, żaden model nie jest pytany i nic nie opuszcza tego urządzenia. Wzmiankę o innej notatce bez linku proponuje graf kontekstowy, powiązane notatki pokazuje Powiązane — ani jedno, ani drugie nie powtarza się tutaj.

Dlaczego ta podpowiedź? podaje regułę w jednym zdaniu i prowadzi do wiersza; Nie pokazuj więcej ukrywa dokładnie tę podpowiedź na tym urządzeniu — jeśli wiersz się zmieni, podpowiedź może pojawić się ponownie. Wstrzymaj dla tej notatki i Wstrzymaj w tym vaulcie znajdują się w menu sekcji, na telefonie pod listą. Na karcie Bez modelu na tym urządzeniu w Ustawienia → AI wyłączysz podpowiedzi na tym urządzeniu przełącznikiem Pokazuj podpowiedzi do otwartej notatki (obok Pokazuj powiązane notatki); tam też wznowisz wstrzymany vault lub wstrzymane notatki i przywrócisz ukryte podpowiedzi.

Pamięć

To, co AI powinna o Tobie wiedzieć bez przypominania — czym się zajmujesz, jakie odpowiedzi lubisz — jest zapisane w pamięci vaultu: w dwóch plikach, które możesz czytać i edytować. Zawartość miejsca Zawsze dołączane (nazwy plików są za ⓘ tej karty) trafia do każdej rozmowy, którą zaczynasz — nie do Wyjaśnij obraz, Zrób z tego notatkę, odpowiedzi w wątku komentarzy, akcji na zaznaczeniu, przebiegu testowego umiejętności ani logu folderu, z których każdy odpowiada na jedno pytanie tam, gdzie je zadano —, resztę AI sprawdza, gdy pytanie tego wymaga, a bez Twojego „tak” nic nie trafia do pamięci. Zob. Pamięć. Tam jest też Twój styl pisania: Mój styl pod polem wiadomości daje rozmowie to, co to urządzenie zmierzyło w wybranych przez Ciebie notatkach.

Uczenie się z rozmowy

Rozmowa może nauczyć AI czegoś na później. Polecenie Naucz się z tej rozmowy — pod jej ostatnią odpowiedzią — wysyła ją jeszcze raz do modelu, który ją prowadził, i przynosi szkice: wpisy do pamięci, reguły, nową umiejętność albo inne instrukcje dla jednej z Twoich umiejętności. Wysyłane są Twoje słowa, odpowiedzi, nazwy narzędzi i liczba obrazów, które niosła wiadomość — żaden wynik narzędzia i żadna notatka, która szła jako kontekst. Jeśli rozmowa korzystała z własnej umiejętności — takiej, którą napisano w tym vaulcie, nie importowanej i nie dołączonej do Plainva —, idą razem z nią także jej nazwa, opis i instrukcje w obecnym brzmieniu, ponieważ propozycja może nadać jej inne instrukcje. Długa rozmowa jest skracana: każda wiadomość do 4000 znaków, całość do 60 000, środek pomijany. Rozmowa, która czytała tekst napisany przez obcych (stronę internetową, e-mail, serwer) albo opiera się na notatce trzymanej z dala od chmury lub internetu, proponuje wyłącznie wpisy do pamięci i nie wysyła żadnej umiejętności; przy modelu dostawcy rozmowa, która opiera się na notatce trzymanej z dala od chmury, nie jest wysyłana wcale. Nic z tego nie obowiązuje, dopóki tego nie zaakceptujesz. Zob. Umiejętności.

Transkrypcja notatki głosowej

Przy każdej notatce głosowej — w edytorze, w trybie czytania, w dzienniku i na kartach — Transkrybuj zamienia nagranie w tekst. Trafia ono bez zmian — z nazwą pliku tam, gdzie dostawca przyjmuje nagranie jako plik (OpenAI i serwery zgodne), bez niej tam, gdzie model przyjmuje je wewnątrz zapytania (Gemini) — do modelu profilu Audio, przez ten sam przegląd co pytanie; nagranie to osobny rodzaj danych, więc przegląd pyta za pierwszym razem. Transkrypcja wraca jako propozycja pod nagraniem, z autorem Plainva AI · ⟨model⟩ — zaakceptuj ją lub odrzuć w sekcji Propozycje. Po włączeniu opcji Podsumowuj transkrypcje na tym urządzeniu (w Ustawienia → AI, na karcie Bez modelu na tym urządzeniu) długa transkrypcja dostaje nad sobą krótkie podsumowanie, napisane przez model profilu Lokalny na tym urządzeniu i sprawdzone: nie wymienia żadnej liczby, daty ani linku, których nie ma w nagraniu. Bez takiego modelu albo gdy sprawdzenie się nie powiedzie, transkrypcja przychodzi sama.

Audio wymaga dostawcy z obsługą audio: OpenAI (na przykład gpt-4o-transcribe lub whisper-1), Gemini albo własnego zgodnego serwera — serwer na tym komputerze zatrzymuje nagranie na urządzeniu. Można transkrybować nagrania do 11 MB. Nagranie w notatce, którą Twoje reguły trzymają z dala od chmury, nie trafia do żadnego modelu w chmurze, a zaszyfrowane obszary robocze jeszcze tego nie oferują.

Wyjaśnianie obrazu

Przy każdym obrazie w vaulcie Wyjaśnij obraz pyta AI, co ten obraz przedstawia. Zrób z tego notatkę, tuż obok, prosi zamiast tego o notatkę: nagłówek, co pokazuje obraz, tekst z obrazu słowo w słowo i — jeśli obraz pokazuje rzeczy do zrobienia — listę zadań. Odpowiedź jest notatką: trafia do Twojego vaultu, gdy naciśniesz Zachowaj jako notatkę.

Obraz trafia wraz z pytaniem, ścieżką pliku w vaulcie i — gdy zaczynasz od notatki — tytułem tej notatki do modelu, którym zaczynają się nowe rozmowy — w osobnej rozmowie, w której można pytać dalej: co mówi tabela, co stoi w drugiej kolumnie, co oznacza diagram. Jak każde pytanie, niesie też to, co idzie z pytaniem (zob. wyżej „Co idzie z pytaniem”): otwartą notatkę, notatki, które Plainva znajduje do pytania, i to, gdzie jesteś — otwarte zadania, spotkania. Przegląd pokazuje obraz i to wszystko, zanim cokolwiek zostanie wysłane; obraz to osobny rodzaj danych, więc przegląd pyta za pierwszym razem.

To, co idzie, to nie ten plik. Plainva rysuje obraz, pomniejsza go do najwyżej 1 568 pikseli na dłuższym boku i zapisuje od nowa na potrzeby wysłania. Dlatego idzie bez tego, co plik o nim zapisuje: miejsca wykonania zdjęcia, daty, aparatu. Przegląd pokazuje dokładnie ten obraz, który idzie, wraz z jego rozmiarem. Ta kopia zostaje przy rozmowie na tym urządzeniu, więc później nadal widać, co dostał dostawca; po usunięciu rozmowy kopia znika.

Reguły. Obraz w folderze, który Twoje reguły trzymają z dala od chmury, nie trafia do żadnego modelu w chmurze. Nie trafia tam też obraz pokazywany w notatce z regułą cloud: deny — niezależnie od tego, gdzie naciśniesz Wyjaśnij obraz, także przy otwartym obrazie: przed wysłaniem Plainva sprawdza, które notatki osadzają ten obraz, a jeśli nie może tego ustalić, obraz zostaje na tym urządzeniu. Model na tym urządzeniu pozostaje dozwolony. To, co jest napisane na obrazie, jest treścią — jak tekst notatki — a nie instrukcją: rozmowa, którą rozpoczyna Wyjaśnij obraz, może coś sprawdzić w Twoim vaulcie, ale nie może korzystać z internetu i niczego nie wywołuje w aplikacji.

Które modele czytają obrazy. Większość modeli w chmurze to potrafi. Model systemu na telefonie nie, a Wyjaśnij obraz o tym informuje. Gdy lista dostawcy mówi, że model nie czyta obrazów, przegląd daje o tym znać przed wysłaniem. Jeśli dostawca odrzuci zapytanie, wybierz inny model pod rozmową i zapytaj jeszcze raz — obraz nadal w niej jest.

W internecie

Asystent nie może korzystać z internetu, dopóki tego nie dopuścisz — i to trzykrotnie:

  1. Dla vaultu. W Ustawienia → AI w tym vaulcie, na karcie Internet (pierwszej), włącz AI może korzystać z internetu w tym vaulcie. Dla każdego vaultu przełącznik jest wyłączony, dopóki nie zdecydujesz, i obowiązuje tylko na tym urządzeniu.
  2. Dla rozmowy. Przed pierwszą wiadomością nowej rozmowy włącz etykietę Internet pod polem wpisywania — Pozwól tej rozmowie korzystać z internetu (pojawia się tylko tam, gdzie vault na to pozwala). To, czy rozmowa może korzystać z internetu, rozstrzyga się na jej początku; aby to zmienić, zacznij nową rozmowę. Rozmowa, która może z niego korzystać, mówi o tym w pierwszym wierszu. Uruchomienie umiejętności Badanie tematu to ten sam wybór: jej rozmowa może korzystać z internetu — zob. Umiejętności.
  3. Dla każdego zapytania. Dopóki Twoje notatki są w rozmowie, każda strona, którą asystent chce odczytać, i każde wyszukiwanie, które chce wykonać, pytają najpierw — z pełnym adresem lub szukanymi słowami; to wszystko, co w tym celu opuszcza Twoje urządzenie. Odczytaj stronę lub Szukaj przepuszcza to jedno zapytanie; Nie zezwalaj je pomija, a asystent działa dalej bez niego.

Czym jest zapytanie. Odczytanie strony to jedno zapytanie z tego urządzenia do witryny, jak otwarcie strony w przeglądarce — bez ciasteczek, bez logowania i bez niczego z Twoich notatek; jak przy każdej wizycie, witryna widzi Twój adres IP i to, że zapytanie pochodzi od Plainvy. Odczytywane są tylko publiczne strony przez https; adresy w Twojej sieci domowej lub firmowej są odrzucane. Wyszukiwanie idzie do dostawcy Twojego modelu — Anthropic, OpenAI, Google Gemini albo OpenRouter —, który wyszukuje dokładnie tymi słowami, które Ci pokazano; dostawcy mogą naliczać opłaty za wyszukiwania osobno. Model na tym urządzeniu potrafi odczytywać strony, ale nie potrafi wyszukiwać, a model systemu na telefonie w ogóle nie może korzystać z internetu.

Skąd pochodzi adres. Pytanie mówi, czy adres pochodzi od Ciebie, czy podała go notatka lub wynik — albo czy model sam go zbudował. Adres zbudowany przez model może zawierać coś z Twoich notatek: przeczytaj go, zanim go przepuścisz.

Witryny bez potwierdzenia. Przy Zawsze dla ⟨witryna⟩ w pytaniu albo w Witryny bez potwierdzenia w ustawieniach vaultu strony danej witryny są odczytywane bez pytania — dopóki adres pochodzi od Ciebie, z notatki lub z wyniku. Adres zbudowany przez model pyta zawsze.

Co czyta asystent. Nigdy samej strony. Drugie zapytanie do tego samego modelu, bez żadnych narzędzi, czyta stronę i pisze krótki raport: streszczenie, stwierdzenia z fragmentem, na którym się opierają, oraz linki, które naprawdę są na stronie. Strona, która próbuje dawać asystentowi instrukcje, dociera więc do niego jako raport o stronie — nigdy jako strona, z którą pracuje. Pod odpowiedzią Odczytano w sieci wymienia odczytane strony, a wiersz pod nią otwiera wszystko, o co zapytano.

Notatki, które zostają poza rozmową. Notatka lub folder z ustawieniem Do internetu: niedozwolone (zob. Co może opuścić ten vault niżej) nie istnieje dla rozmowy, która może korzystać z internetu: nie ma jej ani w kontekście, ani w narzędziach, a linki do niej są wstrzymywane.

Link w odpowiedzi, którego adres model zbudował sam, jest oznaczony, a pytanie przed otwarciem mówi o tym. Jeśli odpowiedź w ogóle nie nadejdzie — brak połączenia, dostawca nie odpowiada —, rozmowa wymienia zamiast niej notatki, które najlepiej pasują do Twojego pytania.

E-mail i spotkania

Spotkania. Asystent wymienia spotkania z Twoich połączonych kalendarzy — dzień, godzinę i tytuł, na życzenie także miejsce i uczestników — oraz odczytuje pojedyncze spotkanie ze szczegółami: organizatora, uczestników wraz z ich odpowiedziami i Twoją własną. Link, który kalendarz dołącza do spotkania online, nigdy nie jest przekazywany; asystent dowiaduje się tylko, że spotkanie jest online. Link, który stoi w miejscu lub w opisie, jest częścią tego tekstu: miejsce idzie tak, jak jest, opis trafia do opisanego niżej czytelnika, który może wymienić linki naprawdę w nim zawarte.

E-mail. Jeśli w tym vaulcie połączone są konta e-mail, asystent może wyszukiwać i czytać wiadomości. E-mail nie należy do narzędzi, z którymi zaczyna się rozmowa: asystent szuka go dopiero wtedy, gdy Twoje pytanie tego wymaga, a przy pierwszym dostępie Plainva pyta — Czytać Twoje e-maile? Zezwól obowiązuje dla tego dostawcy do zamknięcia Plainvy; inny model albo inny dostawca pyta ponownie. Nie zezwalaj pomija dostęp, a asystent działa dalej bez niego. Model na tym urządzeniu nie pyta, ponieważ w jego przypadku nic nie opuszcza urządzenia.

Co z tego czyta asystent. Z wyszukiwania widzi datę, nadawcę i temat wiadomości oraz to, czy są nieprzeczytane, oflagowane lub mają załączniki — nigdy ich tekst. Z otwieranej wiadomości widzi to samo, wiersz Do, konto i folder, w którym leży, oraz nazwy, rodzaje i rozmiary załączników, ale nie tekst. Gdy wyszukiwanie obejmuje kilka kont, każdy jego wiersz podaje swoje konto; wiersz, który mówi, że konto było nieosiągalne, też je podaje, a tam, gdzie nazwa folderu nie pasuje do żadnego folderu konta, wiersz wymienia foldery tego konta. Tekstu wiadomości ani opisu spotkania nigdy nie czyta sam: napisały je inne osoby, a kto pisze e-mail albo zaproszenie, może to napisać właśnie dla tego czytelnika. Drugi czytelnik, bez żadnych narzędzi, czyta je i pisze krótki raport — streszczenie, stwierdzenia z fragmentem, na którym się opierają, oraz linki, które naprawdę w nich są. Jeśli sama rozmowa toczy się na modelu na tym urządzeniu albo model na tym urządzeniu jest ustawiony jako profil Lokalny na karcie Modele, to on jest tym czytelnikiem, a sam tekst nie opuszcza urządzenia; do dostawcy trafia tylko raport. W przeciwnym razie czyta dostawca rozmowy, w osobnym zapytaniu, bez narzędzi. Przy e-mailach pytanie mówi Ci z góry, kto czyta; opis spotkania trafia do swojego czytelnika bez pytania, a wiersz pod odpowiedzią mówi, kto go czytał.

Co się nie zmienia. Asystent tylko czyta: wiadomość, którą przeczytał, pozostaje nieprzeczytana, nic nie jest przenoszone, odpisywane ani usuwane, a załączników nie otwiera — podaje tylko ich nazwy. Pod odpowiedzią widzisz, ile wiadomości przeczytano, a wiersz pod nią mówi, kto przeczytał tekst. E-mail albo spotkanie, które pisze dla Ciebie, to zawsze tylko szkic, który wysyłasz lub zapisujesz samodzielnie — zobacz Proponowanie zmian poniżej.

Narzędzia zewnętrzne

Asystent może korzystać z narzędzi serwerów podłączanych samodzielnie, przez Model Context Protocol (MCP) — systemu zgłoszeń, wiki, bazy danych zespołu. To kierunek odwrotny do opisanego w Łączenie aplikacji AI: tam inne aplikacje czytają vault przez Plainva; tutaj asystent Plainva pyta inne serwery. Nic z serwera nie jest używane, zanim nie zostanie sprawdzone, co on oferuje, a każde wywołanie jest pokazywane, zanim zostanie wysłane.

Dodawanie serwera. W Ustawienia → AI w tym vaulcie, w sekcji Narzędzia zewnętrzne, wybierz Dodaj serwer…. Nadaj mu własną nazwę i podaj adres (https://…; http:// tylko dla serwera na tym urządzeniu), a jeśli serwer tego wymaga, także token dostępu — trafia on do bezpiecznego magazynu tego urządzenia i nigdy nie jest pokazywany ponownie. Na komputerze serwerem może być też Program na tym komputerze: plik do uruchomienia, jego argumenty i wartości dla jego środowiska. Plainva uruchamia go bezpośrednio, bez powłoki, a w piaskownicy tam, gdzie komputer ma taką, z której Plainva może skorzystać — Uruchamiaj w piaskownicy w oknie to wyłącza. System pokazuje adres albo całe polecenie jeszcze raz, zanim zostanie zapamiętane. Na telefonie serwer jest zawsze adresem.

Logowanie. Niektóre serwery zamiast tokenu wymagają zalogowania. Sprawdzenie serwera pokazuje wtedy Serwer wymaga zalogowania. Wybierz Zaloguj się…: Plainva pyta serwer, gdzie znajduje się jego logowanie, otwiera tę stronę w przeglądarce — na iPhonie w systemowym oknie logowania — i czeka na Twój powrót. To, co otrzymuje, pozostaje w bezpiecznym magazynie tego urządzenia i trafia tylko do tego serwera; ani Ty, ani AI nigdy tego nie widzicie. Jest odnawiane bez Twojego udziału, dopóki serwer na to pozwala, a gdy wygaśnie, sprawdzenie poprosi o ponowne zalogowanie. Jeśli usługa logowania nie pozwala aplikacjom rejestrować się samodzielnie, Plainva pyta o Identyfikator klienta, który podał Ci operator serwera. Wyloguj się usuwa logowanie; logowanie i zapisany token dostępu zastępują się nawzajem.

Sprawdzanie serwera. Dopiero co dodany serwer niczego jeszcze nie oferuje. Jego sprawdzenie pokazuje, co jest zarejestrowane i co serwer wymienia: jego własny opis, narzędzia z ich opisami — własnymi słowami serwera — oraz Szablony tekstu serwera. Zatwierdź dopuszcza dokładnie te teksty, na tym urządzeniu. Zanim serwer zostanie użyty — chyba że lista, którą podał, jest według samego serwera jeszcze świeża —, Plainva ponownie wczytuje to, co on wymienia, i porównuje z tym, co zostało zatwierdzone; jeśli coś się różni, serwer jest zablokowany do ponownego sprawdzenia, a sprawdzenie mówi, co się zmieniło.

Na co pozwala vault. Każdy vault decyduje sam: czy korzysta z serwera (Używaj ⟨serwer⟩ w tym vaulcie), które z jego narzędzi asystent może wywoływać — żadne nie jest zaznaczone —, oraz w polu Notatki, które mogą towarzyszyć wywołaniu, czy Żadne, Wybrane foldery, czy Cały vault. Zaznaczyć można także narzędzie, które nie deklaruje, że tylko czyta; jego wiersz podaje, co wywołanie może wtedy zrobić na serwerze: coś zmienić albo coś zmienić, nadpisać lub usunąć. Zaznaczenie obowiązuje dla tego, co narzędzie deklarowało w chwili zaznaczenia: jeśli później zadeklaruje, że może więcej, zostanie ponownie zaoferowane dopiero po ponownym zaznaczeniu.

W rozmowie. Narzędzia serwerów nie należą do narzędzi, z którymi zaczyna się rozmowa: asystent szuka ich dopiero wtedy, gdy pytanie tego wymaga, a przegląd przed wysłaniem wymienia serwery, do których należą. Każde pojedyncze wywołanie najpierw pyta — Wywołać ⟨serwer⟩? — pokazując narzędzie i dokładnie to, co zostałoby wysłane. Wywołaj przepuszcza to jedno wywołanie, Nie zezwalaj je pomija, a opcji „zawsze” nie ma. Narzędzie, które może coś zmienić, pyta innymi słowami — Pozwolić ⟨serwer⟩ coś zmienić? —, dodaje, że Plainva nie może tego cofnąć, a jego przycisk to Wykonaj. Wywołanie w ogóle nie wychodzi, jeśli rozmowa przeczytała notatkę leżącą poza tym, na co vault pozwala temu serwerowi, albo notatkę trzymaną z dala od chmury. To, co wraca, jest traktowane jak tekst kogoś obcego: asystent go czyta i nie przyjmuje z niego żadnych poleceń.

Pytania serwera. Niektóre serwery potrzebują od Ciebie informacji w trakcie wywołania — na przykład, w którym projekcie szukać — albo chcą, żebyś zalogował się w usłudze, z której korzystają w Twoim imieniu. W sprawdzeniu serwera, w W tym vaulcie, pozwala na to ⟨serwer⟩ może zadawać Ci pytania; jest wyłączone, dopóki tego nie zaznaczysz, a serwer, który mimo to pyta, nie dostaje odpowiedzi. Pytanie pojawia się nad polem wpisywania jako własna karta Plainva — ⟨serwer⟩ ma pytanie —, z tym, co pisze serwer, jako jego cytatem i polami, o które prosi: Odpowiedz wysyła to, co wypełniono — gdy serwer o nic nie prosi, Potwierdź wyraża zgodę —, Odrzuć odmawia, Anuluj przerywa. Jeśli serwer chce, żebyś otworzył stronę, pojawia się karta ⟨serwer⟩ prosi o otwarcie strony z pełnym adresem i osobno wyróżnioną domeną; Plainva otwiera ją w przeglądarce dopiero po Otwórz w przeglądarce, a wywołanie idzie dalej po Dalej. Plainva przekazuje odpowiedź tylko do tego serwera i nigdy do AI — choć to, co odeśle serwer, może o niej wspominać; historia odnotowuje tylko, że padło pytanie i jak się skończyło. Serwer nie może w ten sposób prosić o hasła, klucze ani dane płatnicze: Plainva nie pokazuje takiego pytania — Plainva zablokowała pytanie od ⟨serwer⟩ mówi, o co pytano —, a serwer dostaje odmowę.

Szablony tekstu. Serwer może oferować szablony tekstu (po angielsku „prompts”) — gotowe zapytania. Znajdują się w menu Umiejętności pustej rozmowy i uruchamia je wyłącznie użytkownik. Za pierwszym razem Plainva pokazuje, w co szablon się rozwija, zanim zostanie wysłany jako Twoja wiadomość; od tej pory dokładnie ten tekst idzie bez pytania, a inny tekst blokuje serwer.

Umiejętności. Serwer może też wnosić umiejętności — przewodniki po swoich narzędziach. Każda czeka w Umiejętności, Z serwerów, aż ją tam zatwierdzisz; zobacz Umiejętności.

Co przechowuje Plainva. Adres albo polecenie jest zapamiętywane na tym urządzeniu, zapisane wartości — w jego bezpiecznym magazynie; zatwierdzenie leży we własnych danych Plainva, nigdy w vaulcie — kto może pisać w vaulcie, nie może więc zatwierdzić serwera. W sekcji Ostatnie wywołania w tym vaulcie sprawdzenie wymienia, kiedy wywołano narzędzie, które i jak się to skończyło — nigdy to, co zostało powiedziane. Usuń serwer usuwa serwer z tego urządzenia, dla każdego vaultu.

Rozmowa rozpoczęta przez umiejętność, działanie na zaznaczeniu i odpowiedź w wątku komentarzy nie sięgają po narzędzia zewnętrzne, podobnie jak model systemowy na telefonie.

Agenci zewnętrzni

Na komputerze Plainva może też uruchomić agenta AI innego producenta w folderze vaultu — program zainstalowany samodzielnie, do którego logujesz się samodzielnie. Taki agent nie jest asystentem: czyta i wysyła sam, a Twoje zasady prywatności i przegląd przed wysłaniem nie obejmują tego, co robi sam; tylko plik, o który prosi Plainvę, jest sprawdzany według Twoich zasad. Co Plainva kontroluje w jego sesji, a czego nie: Agenci zewnętrzni.

Proponowanie zmian

Asystent może zaproponować więcej niż odpowiedź — i, jeśli nie pozwolisz mu stosować zmian od razu (zob. niżej „Zastosuj od razu”), nic z tego, co proponuje, nie trafia do Twojego vaultu, dopóki tego nie powiesz. Są trzy formy, a każda czeka tam, gdzie o niej decydujesz.

E-mail i spotkanie. Tam, gdzie w tym vaulcie połączone jest konto e-mail albo kalendarz przyjmujący spotkania, asystent może też przygotować szkic e-maila albo spotkania. Niczego z tego nie wysyła ani nie zapisuje. Karta wymienia wszystkich adresatów — Do, DW i UDW albo Uczestnicy — i wskazuje każdy adres, który nie został wpisany przez Ciebie w tej rozmowie: asystent mógł go wziąć z notatki, z e-maila albo ze strony internetowej, więc go sprawdź. Otwórz w Poczcie otwiera e-mail jako nową wiadomość z już wypełnionymi polami, Otwórz w Kalendarzu otwiera spotkanie w edytorze wydarzeń kalendarza; tam zmieniasz, co chcesz, a Wyślij albo Zapisz to Twój własny krok. Uczestnicy dostają przy zapisaniu zaproszenie od dostawcy Twojego kalendarza, jak przy każdym spotkaniu, które wpisujesz samodzielnie. Szkic zostaje na liście, dopóki e-mail rzeczywiście nie wyjdzie albo kalendarz nie przyjmie spotkania: zamknięcie wiadomości, cofnięcie wysyłki w ciągu jej kilku sekund albo kalendarz, który odmawia, zostawiają go tam, gdzie był. E-mail odłożony przez Zapisz roboczą leży odtąd wśród wersji roboczych Twojej skrzynki i również znika z listy; na desktopie dotyczy to także wiadomości przeniesionej do osobnego okna.

Przy bazie danych asystent pracuje także bez rozmowy: Wypełnij „…” z pomocą AI… czyta notatki wpisów, które nie mają wartości w kolumnie — do 25 wpisów na uruchomienie, najwyżej 6000 znaków z każdej notatki — i proponuje ją dla każdego z nich, a w ustawieniach filtra zdanie staje się regułami filtra, które widzisz, zanim zaczną obowiązywać. Zanim cokolwiek zostanie wysłane, przegląd jak zawsze pokazuje, co wychodzi — przy kolumnie notatki tych wpisów, każda w osobnym zapytaniu; przy filtrze tylko kolumny bazy danych z ich nazwami, rodzajami i opcjami oraz Twoje zdanie, nigdy wpis. Jedno i drugie opisano w Bazy danych (.base).

Wszystko, co czeka, znajduje się na jednej liście: Do decyzji, segment karty AI na desktopie i ekranu AI na telefonie. Lista wymienia notatki, w których leżą propozycje AI, oraz szkice tego urządzenia, każdy z informacją, kto go zostawił. Szkice są przechowywane na urządzeniu, na którym powstały, tak jak rozmowy; propozycje należą do komentarzy notatki i razem z nimi docierają na Twoje pozostałe urządzenia.

Trzy ograniczenia obowiązują niezależnie od tego, o co poprosisz asystenta. Adres internetowy, który asystent wnosi do propozycji lub szkicu, jest zapisywany tak, aby nic go nie otwierało ani nie wczytywało (https[://]…); adres wpisany przez Ciebie pozostaje bez zmian. Atrybut HTML, który wczytałby taki adres, dostaje nazwę w nawiasach kwadratowych ([src]=…). Gdy asystent zmienia notatkę, sprawdzane jest tylko to, co zmienia: Twój własny kod i Twój HTML w innych miejscach pozostają bez zmian. Tylko <style> lub <form> przed zmianą oraz <base> w dowolnym miejscu notatki są zapisywane jako tekst — w przeciwnym razie to, co następuje, zostałoby odczytane jako arkusz stylów, jako część formularza albo jako adres względem tej bazy. Rozmowa, która przeczytała notatkę trzymaną z dala od chmury lub od internetu, zostawia propozycję, zadanie albo wpis dziennika tylko tam, gdzie obowiązuje ta sama zasada — szkic notatki albo wpisu bazy danych zabiera zasadę ze sobą, a szkic e-maila albo spotkania w ogóle nie powstaje. A w zaszyfrowanym obszarze roboczym niczego się nie proponuje, nie szkicuje ani nie planuje.

Asystent ma wskazywać notatkę jako link, więc link jest jedynym twierdzeniem w jego tekście, które Plainva może sprawdzić: gdy propozycja albo szkic linkuje do notatki, której nie ma w Twoim vaulcie, mówią o tym wiersz pod odpowiedzią i karta szkicu — Podlinkowane, ale nie ma tego w tym vaulcie: oraz nazwy. Nic nie jest z tego powodu wstrzymywane; być może najpierw chcesz mieć link, a notatkę później. Link do notatki, która jest w Twoim vaulcie, ale której AI nie może tu czytać — zasada prywatności trzyma ją z dala od rozmowy — dostaje własny wiersz: Linki do notatek, których AI nie może tu czytać: oraz nazwy. Sama AI dowiaduje się w obu przypadkach tego samego, więc nie odgadnie nazwy, próbując jej. Tego, czy stwierdzenie jest prawdziwe, Plainva nie sprawdza.

Umiejętność ma te możliwości tylko wtedy, gdy je wymienia, a jej sprawdzenie to pokazuje — zobacz Umiejętności.

Zastosuj od razu

Domyślnie asystent sam nie zmienia żadnej notatki — wszystko powyżej to propozycja, szkic albo pytanie. Przy rutynowej pracy („uporządkuj linki w tych dziesięciu notatkach”) możesz pozwolić mu stosować zmiany od razu, na dwa sposoby:

Od razu stosowane są zmiana notatki i jej właściwości, nowa notatka, wpis w bazie danych, zadanie i wpis w dzienniku; dotyczy to także tego, co zapisuje skrypt uruchomiony przez asystenta w rozmowie (zob. Skrypty), natomiast skrypt, który uruchamiasz sam przyciskiem Uruchom, nigdy nie zapisuje od razu. Zmiana nazwy, przenoszenie i usuwanie nadal pytają, podobnie jak własne zasady prywatności notatki; e-mail i spotkanie pozostają szkicami. To, co zewnętrzny agent przekazuje Plainva, to, co aplikacja AI proponuje przez serwer MCP, i akcje na zaznaczeniu zawsze pozostają propozycjami lub szkicami. To, co agent zapisuje sam, jako własny program, jest w vaulcie od razu (zob. wyżej „Agenci zewnętrzni”).

Każda bezpośrednia zmiana ma siatkę bezpieczeństwa. Przed nią Plainva zachowuje notatkę jako wersję, niezależnie od odstępu między kopiami zapasowymi; gdy się to nie uda, zmiana staje się propozycją. To, co napisał asystent, widać w historii wersji notatki z oznaczeniem AI. Pod odpowiedzią Zmieniono: podaje, ile notatek — każda z Pokaż i Cofnij, a do tego Cofnij wszystko. Cofnij przywraca wersję sprzed zmiany i usuwa notatkę, którą utworzył asystent. Jeśli notatka zmieniła się od tego czasu, Plainva niczego nie nadpisuje: komunikat oferuje Porównaj i otwiera historię wersji.

Zmiana mimo to staje się propozycją, gdy notatka jest otwarta w edytorze i niezapisana, ma otwarty konflikt synchronizacji, zmieniła się, gdy asystent nad nią pracował, albo nie wolno jej tu zapisywać. Wiersz pod odpowiedzią mówi wtedy, dlaczego — na przykład „Planning” była otwarta w edytorze bez zapisu — zmiana czeka tam jako propozycja. Jeśli notatka jest otwarta i zapisana, edytor przejmuje zmianę od razu.

Zachowywanie odpowiedzi jako notatki

Pod każdą gotową odpowiedzią Zachowaj jako notatkę zamienia odpowiedź w notatkę w Twoim vaulcie. Ty naciskasz, a notatkę zapisuje Plainva — sam asystent nadal niczego nie zmienia. Notatka zachowana z odpowiedzi o obrazie pokazuje ten obraz, a odpowiedź, która zaczyna się własnym nagłówkiem, nadaje notatce nazwę — chyba że nazwa jest już ustalona: notatka zachowana z pierwszej odpowiedzi rozmowy, którą rozpoczęła umiejętność, nosi nazwę wziętą z umiejętności i otwartej wtedy notatki — albo z dnia —, a notatka rutyny nosi nazwę wziętą z rutyny.

We wspólnym obszarze roboczym jego członkowie mogą przeczytać notatkę — podobnie jak czytelnicy publikacji obejmującej ten folder. Plainva pyta tam za każdym razem, podając nazwę notatki i folder: Zachowaj jako notatkę ją zapisuje, Nie zachowuj niczego nie zapisuje.

Co może opuścić ten vault (zasady prywatności)

Niektóre notatki nigdy nie powinny trafić do dostawcy w chmurze. Reguła może znajdować się we frontmatterze notatki:

plainva:
  ai:
    cloud: deny

albo, dla całego folderu, w Ustawienia → AI w tym vaulcie, na karcie Co może opuścić ten vault (dawniej „Zasady prywatności”), skąd reguły trafiają do .agent/policy.yml. Każdy folder odpowiada na dwa pytania: Do dostawcy i Do internetu; odpowiedzi to dozwolone, niedozwolone (dawniej „nigdy”) lub jak folder wyżej. Dopóki vault trzyma internet wyłączony, kolumna internetu mówi nie obowiązuje: internet jest wyłączony na tym urządzeniu. Gdy AI jest wyłączone na tym urządzeniu, strona o tym informuje i obowiązuje dopiero po włączeniu w Ustawienia → AI. Notatka trzymana z dala od chmury nie wnosi niczego — ani tekstu, ani tytułu — a linki do niej w innych notatkach są wstrzymywane. Dotyczy to każdego sposobu zapisania notatki w linku — nazwą pliku, tytułem albo ścieżką —; a gdy dwie notatki mają tę samą nazwę i jedna z nich jest trzymana z dala, wstrzymywany jest także link z samą nazwą. Wpisz folder w linku, aby wskazać tę, o którą chodzi. Modele na tym urządzeniu pozostają dozwolone. Zaszyfrowane obszary robocze trzymają chmurę z dala, chyba że zostanie tam dopuszczona. Dokładny format znajduje się w Dokumentacji formatu plików. Taka notatka nie liczy się też w bazie danych: gdy asystent ją czyta, liczba, suma lub lista po linkach (rollup albo notatki, które linkują do wpisu) ją pomija. To, co asystent znajduje i zmienia, podlega temu samemu widokowi: jego wyszukiwanie nie znajduje notatki po tekście wstrzymanego linku, a zmiana, która by go dotknęła, zostaje odrzucona. Wstrzymywane są linki: nazwa, która po prostu stoi bez linku w tekście notatki, która może zostać wysłana, należy do tej notatki i zostaje wysłana razem z nią. Dwie rzeczy pozostają: kolejność wyników wyszukiwania i czas wyszukiwania zależą od indeksu całej notatki, więc program lub model może ukierunkowanymi wyszukiwaniami potwierdzić pojedyncze słowa z tekstu wstrzymanego linku — nigdy treść wstrzymanej notatki.

Rozmowa prowadzona z modelem na tym urządzeniu zostaje na tym urządzeniu. Taki model może czytać to, czego nie może żadna chmura, a rozmowa zawsze trafia do swojego modelu w całości; dlatego gdy rozmowa choć raz toczyła się tutaj, przełączenie jej na model w chmurze niczego nie wysyła: informuje o tym komunikat, Twoje słowa zostają w polu wpisywania, a Nowa rozmowa zaczyna rozmowę z wybranym modelem. W drugą stronę to działa: rozmowę z modelem w chmurze można kontynuować z modelem na tym urządzeniu.

Obraz należy do notatek, które go pokazują: obraz osadzony w notatce trzymanej z dala od chmury również nie trafia do żadnego modelu w chmurze (zob. Wyjaśnianie obrazu wyżej).

Druga reguła, web: deny — w ustawieniach Do internetu: niedozwolone —, trzyma notatkę lub folder poza każdą rozmową, która może korzystać z internetu.

Na iPhonie i iPadzie te same dwie reguły decydują, które tytuły notatek mogą znaleźć Siri i Skróty, gdy to włączysz: notatka trzymana z dala od chmury lub od dostępu do sieci nigdy nie jest im podawana. Zob. „Siri i Skróty” w Aplikacja mobilna.

Historia i zużycie

Rozmowy zostają na tym urządzeniu, dla każdego vaultu — nigdy w vaulcie i nigdy niesynchronizowane. Ta część jest na karcie Historia i zużycie, ostatniej w Ustawienia → AI. Przechowuj rozmowy decyduje, jak długo; pojedyncze rozmowy można usuwać na liście, a wszystkie rozmowy danego vaultu naraz. Rozmowa usunięta, gdy odpowiedź jest jeszcze w drodze, pozostaje usunięta. Jeśli vault zostanie wczytany ponownie, gdy odpowiedź jest jeszcze w drodze — na przykład po Odbuduj indeks —, odpowiedź się zatrzymuje; to, co do tej pory napisała, zostaje w jej rozmowie na liście. Zużycie w tym miesiącu sumuje tokeny według dostawcy i modelu dla tego vaultu, z 500 najnowszych wpisów — jednego dla każdego uruchomienia rozmowy, jednego dla każdego przebiegu streszczeń i wyszukiwania według znaczenia, jednego dla każdej transkrypcji i każdego streszczenia transkrypcji oraz jednego za każdym razem, gdy Plainva uczy się z rozmowy, wypełnia kolumnę bazy danych z pomocą AI albo zamienia filtr opisany słowami w reguły filtra. Każdy wiersz podaje, jaką część danych wejściowych dostawca odczytał ze swojej pamięci podręcznej, tam, gdzie ją zgłasza, oraz koszt, tam, gdzie publikuje ceny. Pod modelami Zaoszczędzono dzięki wyborowi i skróceniu szacuje, ilu tokenów zapytania z tego miesiąca nie zabrały, bo Plainva wysłała sekcję notatki lub jej kluczowe zdania — dosłownie lub jako streszczenie — zamiast całej notatki: resztę każdej takiej notatki, aż do tego, co Plainva wysyła najwyżej z jednej notatki. Wersja notatki liczy się najwyżej raz na rozmowę — przy systemowym modelu na tym urządzeniu, który dostaje notatki każdej tury od nowa, raz na turę — i wcale tam, gdzie model sam przeczytał notatkę, odpowiadając na to pytanie; notatka wysłana w całości niczego nie oszczędza, podobnie jak notatka tylko wymieniona — z nazwy lub ze streszczeniem w jednym wierszu — czy zapytanie, które nie dotarło do żadnego modelu. Oszczędność jest podawana w dolarach tylko tam, gdzie każdy z tych modeli ma cenę; model na tym urządzeniu liczy się jako bezpłatny.

Ograniczenia wersji beta

Opinie o wersji beta trafiają do dyskusji projektu na GitHubie: Opinie o AI (beta) w ustawieniach rozpoczyna nową.