Agenci zewnętrzni (Beta)

Stan na: 2026-11-20

Agent zewnętrzny to program AI innego producenta — agent zainstalowany samodzielnie na komputerze, do którego logujesz się samodzielnie, z własną subskrypcją lub kluczem. Plainva może uruchomić takiego agenta w folderze vaultu i pokazać jego sesję na karcie AI. To część eksperymentalnych funkcji AI i działa tylko na komputerze.

Agent zewnętrzny nie jest asystentem Plainva. Asystent AI wysyła tylko to, co pokazał jego przegląd, i nigdy to, co zatrzymują Twoje zasady prywatności. Agent czyta i wysyła sam. Ta strona mówi, co Plainva kontroluje w takiej sesji — a czego nie.

Czego Plainva nie kontroluje

Uruchamiaj agenta tylko w vaulcie, którego zawartość może trafić do usługi agenta.

Co Plainva kontroluje

Dodawanie agenta

  1. Zainstaluj agenta samodzielnie, tak jak opisuje to jego producent, i zaloguj się do niego w jego własnym programie.
  2. Otwórz Ustawienia → AI. Na karcie Inne programy pod Agenci zewnętrzni napis Znaleziono na tym komputerze oznacza agentów, których Plainva zna z nazwy i znajduje zainstalowanych; Dodaj dodaje jednego z nich. Dla każdego innego programu, który mówi protokołem Agent Client Protocol, wybierz Dodaj agenta… w sekcji Inny agent i wypełnij pola Nazwa, Program oraz Argumenty, po jednym w wierszu.
  3. System pokazuje całe polecenie jeszcze raz, zanim zostanie zapamiętane.

Plainva nie instaluje żadnego agenta i żadnego nie pobiera. Uruchamia dokładnie ten program, który został potwierdzony, bezpośrednio i bez powłoki. Polecenie jest zapamiętywane na tym urządzeniu, nigdy w vaulcie. Usuń sprawia, że Plainva zapomina, jak uruchomić agenta; sam program i jego logowanie zostają bez zmian.

Rozpoczynanie sesji

Otwórz kartę AI i wybierz Agent. Zanim cokolwiek się uruchomi, Zanim uruchomisz: ⟨agent⟩ wylicza, co agent robi sam i co kontroluje Plainva, oraz mówi, czy narzędzia Plainva zostaną zaoferowane. Rozpocznij sesję uruchamia program agenta w folderze vaultu. Przy pierwszym uruchomieniu agenta w danym vaulcie od otwarcia Plainva system pyta jeszcze raz i pokazuje folder oraz całe polecenie.

Naraz działa jedna sesja i należy ona do vaultu, w którym została rozpoczęta: Zakończ sesję zatrzymuje program agenta, a zamknięcie vaultu lub Plainva również. Dopóki sesja trwa, jej pierwszy wiersz mówi, kim jest agent i że Twoje zasady prywatności go nie dotyczą. W zaszyfrowanym obszarze roboczym nie uruchamia się żadnego agenta.

Logowanie

Agent, który nie jest zalogowany, mówi o tym, a sesja pokazuje ⟨agent⟩ wymaga zalogowania wraz ze sposobami, które agent podaje. Zależnie od agenta wybór jednego z nich otwiera okno terminala z własnym programem agenta albo agent sam prowadzi do swojego logowania. Plainva czeka i — po zalogowaniu w terminalu — uruchamia agenta od nowa; gdy agent loguje się sam, wszystko toczy się dalej w tej samej sesji. Tam, gdzie nie da się otworzyć terminala, Plainva pokazuje polecenie do wykonania we własnym terminalu; potem wybierz Spróbuj ponownie. Plainva nie widzi niczego z logowania.

W sesji

Wpisz, co agent ma zrobić. Otwarta notatka jest agentowi wskazywana — jej nazwa i położenie, nie jej tekst — chyba że usuniesz ją nad polem wpisywania; notatka trzymana z dala od chmury lub internetu nigdy nie jest wskazywana. Sesja pokazuje, co mówi agent, jego plan i każdy z jego kroków, z plikami vaultu, które wymienia.

Gdy agent chce Twojej zgody na jakiś krok, pokazuje to ⟨agent⟩ pyta. Słowa pochodzą od agenta i wybory także: przyciski noszą nazwy, które nadaje im agent — tylko tam, gdzie nie podaje żadnej, widzisz Zezwól, Zawsze zezwalaj, Odrzuć lub Zawsze odrzucaj. Twoja odpowiedź trafia tylko do agenta: to, co zrobi po zgodzie, jest jego sprawą, a „zawsze” to obietnica, której dotrzymuje agent, nie Plainva.

Ustawienia i polecenia. Tam, gdzie agent je oferuje, stopka sesji pokazuje jego własne ustawienia: tryb i model jako przyciski — ⟨ustawienie⟩: ⟨wartość⟩ —, resztę pod przyciskiem z suwakami Więcej ustawień: ⟨agent⟩. Każde z ich menu zaczyna się od własnego nagłówka Plainvy — ⟨ustawienie⟩ — ⟨agent⟩ lub Więcej ustawień: ⟨agent⟩ —; pod nim nazwy, wartości i opisy pochodzą od agenta, w jego kolejności: bieżąca wartość z zaznaczeniem, przełącznik jako pozycja z zaznaczeniem lub bez. Tam, gdzie słowa agenta stoją w nagłówku lub zdaniu Plainvy, są wyróżnione dyskretną kursywą, nigdy wersalikami nagłówka. Każda sesja zaczyna się od domyślnych wartości agenta. Ustawienie zmienia, jak agent pracuje, a nie to, co Plainva przepuszcza: czytanie i zapisywanie przez Plainvę podlegają w każdym trybie tym samym zasadom, a tryb, w którym agent o nic już nie pyta, nie oszczędza żadnego z własnych kroków Plainvy. To, co agent robi własnymi narzędziami, w każdym trybie pozostaje poza Plainvą. Gdy agent sam zmieni ustawienie, sesja o tym mówi: Agent sam ustawił „⟨ustawienie⟩” na „⟨wartość⟩”. To, co zmienia razem z Twoją zmianą, sesja nazywa wprost — Przy tej zmianie agent ustawił „⟨ustawienie⟩” na „⟨wartość⟩”. — podobnie jak zmianę, której nie wprowadził: Agent nie zmienił „⟨ustawienie⟩”. Dopóki zmiana czeka na agenta, obok ustawień kręci się wskaźnik, a ustawienia nie reagują, dopóki agent nie odpowie. Znak / na początku wiadomości wyświetla pod Polecenia: ⟨agent⟩ własne polecenia agenta z tym, co według niego robią: strzałki przechodzą przez listę, Enter lub Tab wybierają polecenie, a Escape zamyka listę. Polecenie to wiadomość zaczynająca się od jego nazwy; tam, gdzie agent mówi, co ma nastąpić dalej, pojawia się to pod polem, dopóki nie zaczniesz pisać dalej. To, co robi polecenie, jest sprawą agenta.

Zatrzymaj kończy odpowiedź, nad którą agent pracuje.

Co zapisuje agent

Przez Plainva. Zmiana, którą agent przekazuje Plainva, nigdy nie jest zapisywana w notatce. Gdy odpowiedź agenta jest gotowa, każda notatka, którą zmienił, ma jedną rundę propozycji, podpisaną ⟨nazwa⟩ (agent zewnętrzny): w sekcji Propozycje akceptujesz lub odrzucasz każdą zmianę albo całą rundę, tak jak przy rundzie od człowieka. Właściwość, którą zmienia tekst agenta, stoi w tej rundzie jako proponowana wartość, tak jak wartość proponowana przez własną AI Plainva. Notatka, której jeszcze nie ma, czeka jako szkic — jako karta Szkic · Notatka w sesji i ta sama karta na liście Do decyzji karty AI, gdzie pozostaje także po zakończeniu sesji. Utwórz zapisuje ją dokładnie w miejscu wskazanym przez agenta — oznaczoną generated, z agentem jako autorem — a Odrzuć ją porzuca. Adresy internetowe przyniesione przez agenta są zapisywane tak, aby nic ich nie otwierało ani nie ładowało (https[://]…).

Plainva nie przyjmuje wszystkiego: tylko notatki Markdown; żadnych reguł AI, pól zaufania ani własnych właściwości Plainva; żadnej wartości właściwości, która nie jest tekstem, liczbą, tak lub nie ani ich listą; niczego, co jest trzymane z dala od chmury lub internetu; nie więcej niż 150 zmian w jednej notatce naraz; i żadnej kolejnej nowej notatki, dopóki czeka zbyt wiele szkiców. O tym, czego nie przyjęła, mówi sesja, a agent się o tym dowiaduje.

Samodzielnie. Agent może też sam zapisywać pliki, jak każdy program. Gdy zgłosi taką zmianę, sesja mówi Agent sam zmienił ⟨notatka⟩: zmiana jest w vaulcie bez propozycji. Którą drogę wybierze agent, tego Plainva nie może obiecać: zależy to od agenta i od tego, jak jest skonfigurowany. W ustawieniach każdy agent pokazuje, co ostatnio zaobserwowano na tym komputerze — ile zmian przyszło przez Plainva, a ile zapisał sam.

Co Plainva zachowuje

Jeśli program agenta zakończy się sam, sesja o tym mówi, a Pokaż jego ostatnie wiersze pokazuje koniec tego, co program wypisał.

Ograniczenia