Plainva

Aplikacja mobilna

Stan na: 2026-09-11

Plainva jest też dostępna jako aplikacja na Androida i iOS. Działa na tych samych plikach Markdown, tym samym formacie OKF i tym samym mechanizmie synchronizacji co aplikacja desktopowa — Twój sejf pozostaje identyczny w obu światach.

Instalacja aplikacji

Aplikacja mobilna działa jako test otwarty w Google Play. Na Androidzie wchodzisz od razu: otwórz link testu przez plainva.com/android-beta, dotknij Zostań testerem i zainstaluj aplikację z Google Play — bez zaproszenia i bez dołączania do grupy. Plainva jest też dostępna w Sklepie Play. Na iPhonie i iPadzie TestFlight jest publiczny: otwórz https://testflight.apple.com/join/ZRSEfZBn na urządzeniu, zainstaluj TestFlight, jeśli o to poprosi, a Plainva zainstaluje się stamtąd.

Wymagania systemowe: na iPhonie i iPadzie Plainva wymaga iOS 16.4 lub nowszego — silnik rysujący interfejs jest tam częścią systemu, a nowszy Safari tego nie zmienia. Na Androidzie wystarczy Android 7, ale Android System WebView musi być aktualny; jeśli jest za stary, Plainva powie o tym przy starcie i wskaże drogę przez Sklep Play.

To wczesna wersja: miej kopię zapasową swojego sejfu i daj znać, co nie działa.

Układ

Czytanie i edycja notatek

Notatki otwierają się wyrenderowane i tylko do odczytu; ikona pióra w prawym górnym rogu przełącza na edycję (z paskiem narzędzi nad klawiaturą: formatowanie, listy, link wiki, polecenia slash, wstawianie zdjęcia). Osadzenia ![[Notatka]] pojawiają się jako klikalne karty podglądu.

Foldery można przeszukiwać i sortować z paska narzędzi nad listą — według Tytułu, Ostatniej zmiany lub Utworzenia; ponowny wybór odwraca kierunek, a sortowanie jest zapamiętywane na urządzeniu. Przy zimnym starcie aplikacja otwiera to, co było ostatnio otwarte — notatkę, folder lub widok bazy danych wraz z kartą — a każda notatka otwiera się tam, gdzie ją zostawiono; asystenci konfiguracji i nieukończona wiadomość nie są przywracane. Listy z podelementami zwija się i rozwija dotknięciem ich punktora.

Przycisk Szczegóły notatki w nagłówku (między zakładką a menu ⋮) otwiera arkusz kontekstowy notatki: właściwości (bezpośrednio edytowalne), linki zwrotne, konspekt, graf oraz historię wersji — każda edycja automatycznie tworzy migawki, które możesz przeglądać, porównywać i przywracać. Źródło Markdown i wyszukiwanie w notatce znajdziesz w menu ⋮.

Na szerokim ekranie (tablet od 1024 px) ten arkusz może pozostawać otwarty jako trzecia kolumna obok notatki, zamiast otwierać się i zamykać za każdym razem. Przełącznik nazywa się Przypnij panel kontekstu i znajduje się w Ustawienia → Wygląd → Układ; dotyczy tylko tego urządzenia. Gdy jest wyłączony — albo w węższym oknie — ten sam przycisk otwiera arkusz jak dotychczas.

Szablony

Szablony na telefonie zachowują się dokładnie tak samo jak na komputerze: symbole zastępcze ({{title}}, {{date}}, {{daily+1}}, {{weekday:monday}} …) są wypełniane w chwili tworzenia notatki, wszystkie pytania szablonu pojawiają się razem w jednym arkuszu — anulujesz go i nic nie powstaje — a {{cursor}} ustawia kursor, gdy notatka się otwiera.

Reguły folder → szablon i typ notatki → szablon ustala się na komputerze; podróżują one wraz z synchronizacją ustawień i obowiązują też tutaj — notatka w Projekte/ zaczyna się więc tak samo na obu urządzeniach, także przy szybkich notatkach z ＋ i przy + Wpis w bazie danych. Dwa szczegóły: {{weekday:…}} na telefonie zawsze liczy od poniedziałku (ustawienie początku tygodnia jeszcze tam nie istnieje), a {{clipboard}} pyta o zawartość schowka w tym samym arkuszu, zamiast odczytywać ją bez pytania. Pełny wykaz symboli zastępczych zawiera Notatki i Markdown.

Bazy danych (.base)

Bazy danych .base działają jak na komputerze: każdy widok (tabela, lista, galeria, tablica, kalendarz, oś czasu), edycja komórek zgodna z typem pola, karty na tablicy przenosisz, przytrzymując je. Konfiguruj zarządza widokami, kolumnami, filtrami (w tym grupami), sortowaniem i właściwościami.

Widok kalendarza ma trzy zakresy: miesiąc, tydzień, dzień. Miesiąc pozostaje punktem wejścia — jako jedyny wciąż pokazuje kształt na ekranie telefonu; tydzień i dzień są listami, bo siedem kolumn treści przestaje być czytelne przy tej szerokości. Wpis obejmujący kilka dni pojawia się jako pasek, zamiast powtarzać się każdego dnia, a godziny stoją przed tytułem. Oś czasu pokazuje wiersz na wpis z paskiem od początku do końca: oba końce można przeciągnąć palcem, co zapisuje pole daty w notatce. W Konfiguruj wybierasz pole daty i daty końcowej oraz kolor według — to samo ustawienie, ten sam plik co na komputerze. Schematy relacji (cele, liczność) nadal są utrzymywane na komputerze.

Kilka wpisów naraz: przytrzymaj wiersz i wybierz Zaznacz kilka — pierwszą pozycję tego arkusza. Odtąd dotknięcie zaznacza zamiast otwierać, a pasek na dole pokazuje, ile ich jest. Stamtąd możesz usunąć zaznaczenie (jedno pytanie, nie dwanaście — z takim samym przeglądem powiązań, jaki daje pojedyncze usuwanie) albo użyć Ustaw wartość…, aby ustawić jedną właściwość dla wszystkich naraz: najpierw wybierz właściwość, potem wartość. Tam, gdzie przy właściwości widnieje obecnie różne, zaznaczone wpisy mają różne wartości. Pusta wartość usuwa właściwość. Podczas działania widzisz postęp i możesz anulować; to, co już zostało zapisane, pozostaje. Tagi, listy, wielokrotny wybór i relacje celowo nie są uwzględnione — tam „ustaw wszystkim X” oznaczałoby, że każda istniejąca wartość znika.

Widok Tablica korkowa pokazuje notatki jako dwukolumnową tablicę karteczek samoprzylepnych: dotknięcie otwiera notatkę, przytrzymanie pokazuje akcje (przypnij, etykiety, kolor, usuń), przeciąganie po przytrzymaniu zmienia kolejność, a pola wyboru odhaczasz bezpośrednio na karcie. Pole wprowadzania na górze tworzy nową notatkę. Wskazówka: skieruj bazę danych na folder skrzynki (Ustawienia → Treść i struktura), a szybkie notatki z ＋ oraz teksty udostępnione z innych aplikacji trafią prosto na tablicę.

Zadania

Obszar Zadania zbiera każde pole wyboru w Twoim vaulcie — wszystkie linie - [ ] i - [x] ze wszystkich notatek, pogrupowane według notatki. To przegląd na poziomie linii, którego nie może dać baza danych, ponieważ baza danych pracuje na całych notatkach.

Dotknięcie zadania otwiera notatkę w tej linii; pole wyboru odhacza je i zapisuje z powrotem dokładnie ten jeden znak [ ]/[x]. Terminy (📅) i #tags pojawiają się jako plakietki, dzięki czemu nie powtarzają się w tekście.

Jeśli Twój vault ma bazę zadań (Ustawienia → Treść i struktura), obszar pokazuje ją nad nim jako osobną sekcję: odznaczanie, zmiana statusu, + Nowe zadanie i Otwórz jako bazę. Jeśli baza wskazuje listę zadań u dostawcy (Konfiguruj → Źródło danych → Twórz też nowe zadania w — ustawiane tu tak samo jak na komputerze), arkusz tworzenia niesie też przełącznik Twórz też w „…”: włączony, bo wybór listy jest już decyzją, a wyłączony dla tego jednego zadania, które ma zostać w vaulcie. Przeniesione pole wyboru i wiadomość przechwycona jako zadanie idą tą samą drogą. Każdy wiersz zadania ma wtedy też Do bazy w swoim wierszu meta — linia zostaje jako link wiki, a zadanie żyje dalej jako osobna notatka.

Listy zadań, które wybrałeś dla swoich kont, telefon sam odzwierciedla w tej bazie — importuje nowe zadania, rozpoznaje istniejącą notatkę po jej kotwicy (zamiast tworzyć drugą) i wysyła Twoje zmiany do dostawcy. Usuń notatkę zadania świadomie, a zadanie zostanie usunięte także u dostawcy — z ośmioma sekundami na Cofnij; wyślij aplikację w tym czasie w tło, a zadanie zostanie. Sam brak pliku natomiast nigdy niczego nie usuwa. Szczegółowe zasady znajdziesz w Kalendarz i zadania. Kiedy się to dzieje, opisuje Kalendarz i wydarzenia: telefon nie utrzymuje synchronizacji w tle, więc Plainva nadrabia ją po powrocie do aplikacji i przy otwarciu tego obszaru.

Nad listą znajdziesz te same filtry co na komputerze: Folder, Tag, Z terminem i Pokaż ukryte. Ukrywanie jest właściwością notatki, a nie pojedynczego zadania — ikona oka na nagłówku notatki zapisuje plainva.tasks: false we frontmatterze tej notatki i usuwa ją z przeglądu; Ukryj szablony robi to samo jednocześnie dla całego folderu szablonów. Plik zachowuje swoje zadania, po prostu przestają się liczyć. Długie przytrzymanie Do bazy wybiera docelową bazę danych, gdy Twój vault ma więcej niż jedną.

Wiersz zadania pokazuje tytuł na całą szerokość; status, termin, powtarzanie i tagi znajdują się poniżej, a dokładnie jedna akcja znajduje się po prawej. Zablokuj czas (ikona kalendarza po prawej) tworzy wydarzenie w kalendarzu dla zadania, gdy podłączony jest kalendarz (data, początek, czas trwania, a przy kilku zapisywalnych kalendarzach także ich wybór); Powtarzanie w wierszu meta tworzy kolejne zadanie z nowym terminem, gdy je odhaczysz. Oba opisano w Zadaniach.

Dzisiaj

Dzisiaj to powierzchnia dnia. Pasek na górze wybiera dzień — biegnie w obu kierunkach, dwa tygodnie wstecz i dwa tygodnie do przodu, a kropka oznacza każdy dzień, który ma już notatkę dzienną. Poniżej znajduje się notatka dzienna wybranego dnia (z jej szablonem i folderem, do otwarcia lub utworzenia), następnie terminy i zadania tego dnia, a na końcu to, co edytowałeś tego dnia.

Środkowa sekcja łączy to, co inaczej znajdowałoby się w dwóch obszarach: najpierw wydarzenia całodniowe, potem te z konkretną godziną w porządku chronologicznym, a na końcu zadania z terminem tego dnia. Dotknięcie zadania otwiera jego notatkę. Bez podłączonego kalendarza i bez bazy zadań ta sekcja po prostu nie istnieje.

Tagi

Lista tagów znajduje się pod Notatkami. Dotknięcie otwiera notatki danego tagu; strzałka rozwija zagnieżdżone tagi. Długie przytrzymanie tagu oferuje Zmień nazwę tagu — w całym vaulcie, tak jak na komputerze: Plainva przepisuje każdą notatkę, która go zawiera (we frontmatterze i jako #tag w tekście, wraz z jego dziećmi tag/child), a potem informuje, w ilu notatkach nazwa została zmieniona. Notatka, której nie da się odczytać ani zapisać, zostaje pominięta — pozostałe i tak zostają przemianowane.

Znajdź i zamień w całym vault

Droga do niego to lupa w nagłówku, następnie > i Znajdź i zamień w całym vault. Ekran przeszukuje wszystkie notatki naraz. Wpisz szukany tekst, dotknij Znajdź — trafienia pojawią się zgrupowane według notatek wraz z ich liczbą; dotknięcie otwiera wiersze jednej notatki i naraz otwarta pozostaje tylko jedna. Odznacz notatki, które chcesz pominąć — per notatka, nigdy per wiersz, bo notatkę zamienia się w całości albo wcale. Zamień w N notatkach przepisuje resztę, z paskiem postępu i przyciskiem Anuluj, który zatrzymuje pracę przy kolejnej notatce. Każda notatka jest odczytywana ponownie tuż przed zapisem, więc nieaktualny podgląd nigdy nie nadpisze nowszej treści; notatka zmieniona w międzyczasie zostaje pominięta i mówimy Ci o tym. Wielkość liter, całe słowo i wyrażenia regularne działają również tutaj.

Każde trafienie pokazuje dwa wiersze — przed z miejscem trafienia, po z wynikiem, z rozwiniętymi odwołaniami $1 przy wyrażeniu regularnym — abyś mógł sprawdzić zmianę, zanim cokolwiek zostanie zapisane.

Przeglądy (index.md)

W sejfie OKF index.md to spis treści folderu. Telefon oferuje dwa wejścia, pomyślane na dwie różne sytuacje.

Na moment, w którym rzuca się to w oczy: przytrzymaj folder na liście — arkusz proponuje Utwórz przegląd, gdy żadnego nie ma, i Odśwież przegląd, gdy Plainva prowadzi istniejący. Wiersz nazywa więc swój skutek, zamiast kazać ci wybierać. Jeśli index.md tego folderu napisałeś sam, wiersz w ogóle się nie pojawia: twój plik należy do ciebie.

Na porządki: Ustawienia → Vault → Konserwacja → Przeglądy wymienia każdy folder z liczbą notatek i stanem — posortowany według tego, gdzie czegoś brakuje, a nie alfabetycznie, żeby te kilka folderów wymagających uwagi nie zginęło wśród gotowych. Na górze Utwórz index.md w N folderach bez niego tworzy brakujące za jednym razem. Jeśli w folderze bez index.md leży już notatka przeglądowa (MOC, przegląd, README…), możesz ją tutaj przejąć — to zmienia nazwę pliku i przenosi odnośniki w całym sejfie, dlatego pyta wcześniej.

Zawsze aktualne. Przeglądy utworzone przez Plainvę noszą niewidoczne oznaczenie. Tylko takie pliki są utrzymywane — i od teraz utrzymuje je także telefon: gdy tworzysz, przenosisz lub usuwasz tam notatki, Plainva chwilę później zapisuje na nowo objęte tym przeglądy. Wcześniej robił to tylko komputer, więc sejf pielęgnowany na telefonie po cichu się starzał.

Tylko do odczytu, z wyjściem. Prowadzony przegląd otwiera się w trybie odczytu z paskiem nad nim: Odśwież zapisuje go na nowo, Edytuj mimo to usuwa oznaczenie — od tej chwili plik należy w całości do ciebie i nie jest już automatycznie nadpisywany. Bez tej ochrony następny przebieg po cichu zapisałby wszystko, co tam wpisałeś.

Konwersja do formatu OKF

Przeniesienie całego vaulta do formatu OKF działa teraz także z telefonu: Ustawienia → Vault → Konserwacja → Konwertuj do formatu OKF. Kreator skanuje, pozwala wybrać domyślny type, wymienia z nazwy notatki, których to dotyczy, i dopiero wtedy zapisuje — każdy plik trafia przed zmianą do folderu kopii zapasowej.

Ponieważ telefon może w każdej chwili zakończyć działającą aplikację, tutaj przebieg zatrzymuje się dodatkowo przy następnym pliku, gdy dotkniesz Wstrzymaj albo aplikacja przejdzie w tło. To, że Plainva przy następnym otwarciu vaulta pyta, czy przerwany przebieg kontynuować, czy wycofać, dotyczy obu urządzeń; Później to poprawna odpowiedź, pytanie wróci i nie przepada.

Przerwany przebieg zostawia vault przekonwertowany częściowo, a nie uszkodzony: dodawane są wyłącznie pola frontmattera, każda notatka pozostaje poprawnym Markdownem i każdy inny edytor nadal ją odczyta.

OKF 0.2 na telefonie

Pola OKF 0.2 — pochodzenie, sprawdzenie, status, nieaktualność — są na telefonie odczytywane i pokazywane dokładnie tak samo jak na komputerze: odznaka Szkic/Wycofana w nagłówku notatki, komunikat Oznaczona jako nieaktualna (od …) nad notatką oraz sekcja Zaufanie i pochodzenie w karcie kontekstowej notatki wraz z poziomem zaufania. Tam też znajduje się Oznacz jako sprawdzoną: dopisuje human:<Twoje imię> do listy sprawdzeń; Plainva pyta o imię raz na vault, zostawia je na urządzeniu i pozwala je zmienić pod Ustawienia → Vault → Treść i struktura → Nazwa sprawdzającego. Wersja pakietu vaultu jest podnoszona do 0.2 pod Ustawienia → Vault → Konserwacja → Wersja pakietu — z podglądem, kopią zapasową i polem wyboru, które usuwa z notatek przestarzałe pole okf_version.

Graf

Mapa sejfu pokazuje Twój sejf jako węzły i krawędzie. Dotknięcie bąbelka folderu rozwija go, dotknięcie notatki ją otwiera; plakietki powyżej filtrują według typu notatki, tagu i rodzaju krawędzi. Przeciągnij węzeł, a mapa zapamięta jego położenie — zapamiętany układ znajduje się w .plainva/graph.json i celowo pozostaje na tym urządzeniu, tak jak indeks wyszukiwania.

Długie przytrzymanie węzła otwiera jego menu: otwórz (albo rozwiń/zwiń w przypadku folderu), Skup na zaznaczeniu oraz, jeśli węzeł jest przypięty, Odepnij. Długie przytrzymanie krawędzi wymienia oba jej końce i otwiera jedną lub drugą notatkę. Przeciągnij jedną notatkę na drugą, a Plainva zaproponuje, by je połączyć — jako link tekstowy na końcu notatki albo przez relację odpowiedniej bazy danych; relacja dopuszczająca dokładnie jeden wpis pyta wcześniej, ponieważ zastępuje bieżącą wartość. Plakietka Zaznacz zamienia przeciągnięcie po pustym miejscu w prostokąt zaznaczenia (telefon nie ma klawisza modyfikującego); zaznaczone notatki można usunąć razem, przez to samo potwierdzenie co pojedynczą. Eksportuj jako SVG… przekazuje mapę do arkusza udostępniania Twojego urządzenia.

To samo porządkowanie w mniejszej skali wykonuje graf w arkuszu kontekstowym notatki: pokazuje sąsiedztwo otwartej notatki, a poniżej sugestie, co jeszcze mogłoby do niej należeć. Połącz umieszcza link w miejscu wystąpienia w tekście — nie na końcu notatki — a odrzucona sugestia pozostaje odrzucona, nawet po zamknięciu notatki.

Chip Porządki otwiera listę porządkowania: sieroty (notatki, na które nic nie wskazuje), uszkodzone linki (odwołania donikąd) i wzmianki — miejsca, w których notatka jest wymieniona, ale nie połączona. Sierotę usuwasz przez to samo potwierdzenie co wszędzie indziej, dla uszkodzonego linku tworzysz brakującą notatkę, a wzmiankę łączysz dokładnie w miejscu wystąpienia, a nie na końcu notatki. To, co odrzucisz, pozostaje odrzucone: nie pojawia się ponownie przy kolejnym przebiegu. Skanowanie wzmianek odczytuje każdą notatkę, dlatego uruchamia się dopiero na Twoje polecenie — można je przerwać w każdej chwili.

Fokus można też ustawić z menu węzła: mapa pokazuje wtedy tylko jego sąsiedztwo do głębokości, którą wybierzesz (1–3). Plakietka z głębokością znów usuwa fokus. Kolejne dwie plakietki pokazują mapę według wieku: Mapa ciepła zabarwia każdy węzeł według tego, jak niedawno się zmienił, a Podróż w czasie ukrywa wszystko, co jest nowsze niż suwak — dzięki temu możesz obserwować, jak Twój sejf rośnie.

Kalendarz i wydarzenia

Kalendarz pokazuje Twoje połączone kalendarze w widokach Dzień, 3 dni i Agenda — ten sam model kont co na komputerze. Docierasz do niego z paska nawigacji lub przez Obszary. Każda kolumna dnia niesie u góry swój dzień tygodnia i datę, a pod nią pasek dla wydarzeń całodniowych tego dnia; oba przewijają się razem z siatką, zamiast zajmować miejsce na stałe. Dotknięcie wydarzenia otwiera podgląd wydarzenia jako arkusz — tę samą powierzchnię co pływające okno na komputerze: przedział czasu, miejsce, opis, uczestników wraz z ich odpowiedziami, a przy serii jej rytm oraz najbliższy termin. Przy zaproszeniu są tam Zaakceptuj, Wstępnie i Odrzuć, a poniżej Edytuj wydarzenie, Notatka ze spotkania i Usuń wydarzenie. Przeciągnięcie w dół zamyka arkusz. Notatki dzienne nie znajdują się tutaj — są w Dzisiaj. Dotknięcie okresu pod tytułem otwiera wybór daty jako arkusz: rok, miesiąc, dzień, Dziś — dzień przenosi tam. Przesunięcie w lewo lub w prawo przechodzi do następnego lub poprzedniego okresu — dokładnie to, co robią strzałki; strzałki zostają.

Dotknięcie przypomnienia o wydarzeniu otwiera samo wydarzenie — widok dnia w jego dacie, z otwartym wydarzeniem. Ostatnio używany widok (dzień, 3 dni, agenda) jest zapamiętywany na urządzeniu, jak na komputerze.

Kiedy telefon sprawdza. W tle na telefonie nie chodzi żaden zegar — regularna synchronizacja stoi więc tak długo, jak długo aplikacja jest odłożona. Dlatego Plainva sprawdza sama z siebie, gdy tylko wracasz do aplikacji i gdy otwierasz Kalendarze, Zadania albo Konta kalendarza; najwyżej raz na minutę, żeby częste przełączanie nie wyzwalało łańcucha synchronizacji. Powrót planuje też na nowo przypomnienia, nawet jeśli nic nowego nie doszło — zegar i tak szedł dalej. Jeśli nie chcesz czekać, nadal są Odśwież teraz i ściągnięcie listy w dół.

Kontami zarządzasz z poziomu ikony koła zębatego w kalendarzu wydarzeń: CalDAV łączysz bezpośrednio na urządzeniu za pomocą hasła aplikacji (np. Fastmail, Nextcloud, iCloud); Google i Microsoft łączysz przez logowanie w przeglądarce. Dla każdego konta możesz pokazywać lub ukrywać poszczególne kalendarze.

Z poziomu wydarzenia opcja Notatka ze spotkania tworzy przypisaną do niego notatkę — tę samą, którą znajduje też komputer: pozostaje powiązana z wydarzeniem, więc ponowne jej wywołanie otwiera ją ponownie zamiast tworzyć drugą, a trafia do Folderu spotkań. Ten folder wybierasz w obszarze kont, pod Ustawieniami kalendarza, za pomocą przeglądarki folderów zamiast wpisywać jego ścieżkę; tam też znajduje się Domyślny kalendarz (ten, w którym zaczyna się nowe wydarzenie); oba należą do sejfu i podróżują wraz z synchronizacją ustawień. W tym samym miejscu wybierasz, dla każdego konta osobno, które Listy zadań są odzwierciedlane w Twojej bazie zadań.

Logowanie dotyczy każdego urządzenia osobno. Synchronizowane są ustawienia Twojego konta, nigdy samo logowanie — to celowe: dane logowania nie powinny opuszczać urządzenia. Konto, które pojawiło się dzięki synchronizacji ustawień, widnieje więc na liście, ale nosi oznaczenie zaloguj się, a pod nim znajduje się wskazówka, co zrobić. Dopóki na tym urządzeniu żadne konto nie jest zalogowane, kalendarz i skrzynka pocztowa wyjaśniają to w tym miejscu zamiast po prostu pozostawać puste, a Zaloguj się na tym urządzeniu prowadzi do kont. Zalogowane konta pokazują aktywne. Jeśli logowanie później wygaśnie lub zostanie odwołane, w wierszu widnieje logowanie wygasło wraz z powodem — a Zaloguj się ponownie przywraca je do działania bez usuwania konta: to samo konto, te same kalendarze. W przypadku Google i Microsoft Plainva szuka potrzebnej rejestracji aplikacji na samym urządzeniu — przy tym koncie, przy synchronizacji plików tego samego konta albo przy innym koncie tego samego dostawcy. Dotyczy to zarówno Zaloguj się ponownie, jak i dodawania konta: jeśli Plainva go znajdzie, w formularzu pojawia się Identyfikator klienta pobrany z tego urządzenia oraz Edytuj obok. Dopiero gdy naprawdę żadnej nie ma, otwiera się formularz i o nią pyta.

Jedno logowanie dla wszystkich usług — także tutaj. Jeśli konto Microsoft lub Google obejmuje kilka usług (na przykład pliki i kalendarz), ekran Konta w chmurze oferuje ich scalenie w jedno logowanie. Potem jedno logowanie utrzymuje przy życiu każdą usługę zamiast tylko jednej — wcześniej jedna usługa mogła działać dalej, podczas gdy inna tego samego konta po cichu wygasła. Skrzynka Gmail pozostaje poza tym: działa przez IMAP z hasłem aplikacji i nie wymaga zgody. Oferta pozostaje widoczna, dopóki wspólne logowanie nie obejmuje wszystkich usług konta. Jeśli brakuje jednej z nich, szczegóły konta oferują dwa wyjścia: Zresetuj wspólne logowanie pozwala każdej usłudze znów logować się osobno, a Zakończ kreatora usuwa próbę połączenia, która nigdy się nie dokończyła.

Przypomnienia. W Ustawieniach kalendarza → Przypomnienia włączasz Przypominaj o spotkaniach; telefon prosi wtedy jednorazowo o zgodę na powiadomienia. Liczy się przypomnienie, które niesie samo spotkanie — dopiero gdy nic nie mówi, Plainva przypomina 15 minut wcześniej, a spotkania całodniowe poprzedniego wieczoru o 19:00. Spotkanie, które wyraźnie nie chce przypomnienia, żadnego nie dostaje. Planowane jest najbliższe 14 dni, najwyżej 64 przypomnienia z wyprzedzeniem — na tyle pozwala iOS; Plainva uzupełnia to okno przy każdym otwarciu aplikacji i po każdej aktualizacji kalendarza oraz mówi, od kiedy jakiś okres już się nie mieści, zamiast po cichu połykać spotkania. Granica, która pozostaje: telefon może zapowiedzieć tylko to, co zobaczył podczas ostatniej synchronizacji — zaproszenie, które przychodzi dziesięć minut przed początkiem, nie trafi już do żadnego powiadomienia.

Co ustawiasz przy okazji. Wyprzedzenie dotyczy spotkań bez własnego przypomnienia; Spotkania całodniowe decydują, którego wieczoru lub poranka się odezwą. Zadania z terminem dokładają zadania z Twojej bazy zadań — z godziną jak spotkanie, bez godziny według wiersza Zadania bez godziny tuż poniżej, który domyślnie przypomina w dniu terminu o 09:00. Tylko te kalendarze zawężają, skąd w ogóle przychodzą przypomnienia; jeśli nic nie wybierzesz, widnieje Wszystkie, a kalendarz dodany później dołącza sam z siebie; arkusz pozostaje otwarty, dopóki nie skończysz, więc zaznaczasz kilka kalendarzy za jednym razem. Na powiadomieniu są dwa ruchy: przy spotkaniu Notatka ze spotkania (tworzy ją albo otwiera istniejącą), przy zadaniu Odhacz — co kończy je na miejscu, a przy zadaniu cyklicznym tworzy następne, bez otwierania aplikacji. Pod ustawieniami wiersz mówi też, co faktycznie zaplanowano — na przykład „Zaplanowano: 12 terminów · 3 zadania” — albo dlaczego nic nie zaplanowano, na przykład dlatego, że na tym urządzeniu nie ustawiono bazy zadań. Gdy nie ma jeszcze czego wybierać, wiersz mówi to wprost, zamiast twierdzić Wszystkie: Jeszcze bez kalendarzy, gdy konto jest połączone, ale nie dotarł jeszcze żaden kalendarz — dotknięcie proponuje tam Odśwież teraz — oraz Nie połączono żadnego konta, dopóki nie skonfigurowano żadnego konta kalendarza.

Kalendarze, które Twój telefon już zna, łączysz bez logowania: Ustawienia → Konta w chmurze → Połącz konto… oferuje Na tym urządzeniu jako pierwszy kafelek, dopóki nie ma jeszcze konta urządzenia. Dotknięcie prosi o uprawnienie systemowe; potem wszystkie kalendarze urządzenia są na liście, a na iOS listy przypomnień jako listy zadań. Karta konta pokazuje stan uprawnienia i prowadzi do ustawień systemu, gdy go brakuje; Usuń konto tylko rozłącza, kalendarze urządzenia pozostają.

Poczta e-mail

W Ustawieniach → Poczta e-mail połączysz skrzynkę Microsoft (Outlook.com, Microsoft 365) bezpośrednio przez logowanie w przeglądarce — bez hasła aplikacji. Tak jak przy kalendarzu, logowanie obowiązuje osobno na każdym urządzeniu.

Potem otworzysz Pocztę e-mail jako osobny obszar przez arkusz obszarów i umieścisz ją w pasku nawigacji. Wiersz pod tytułem pokazuje folder, liczbę nieprzeczytanych i konto oraz otwiera wybór folderów. Dotknij wiadomości, aby ją przeczytać; Zapisz jako notatkę umieści ją w folderze Mail Twojego sejfu (dwukrotne zapisanie otworzy tę samą notatkę). Zdalne obrazy pozostają zablokowane, dopóki ich nie zezwolisz dla tej wiadomości — wczytany obraz zdradza nadawcy, kiedy i gdzie czytałeś. Cztery akcje — Odpowiedz, Odpowiedz wszystkim, Przekaż dalej i Zapisz jako notatkę — znajdują się w zadokowanym rzędzie przy dolnej krawędzi; dopóki wiadomość jest otwarta, pasek nawigacji ustępuje i robi jej miejsce. Przytrzymaj wiersz, aby otworzyć jego arkusz: Zaznacz kilka jest na początku, a pod nim te same akcje co w menu prawego przycisku na komputerze — przeczytane/nieprzeczytane, oznacz, przenieś, odłóż, spam i usuń.

Skrzynki IMAP działają też na telefonie. Dodaj jedną w Ustawieniach → Poczta e-mail: wybierz dostawcę, wpisz adres i hasło aplikacji, a Plainva uzupełni serwery. Jeśli Twojego dostawcy nie ma na liście, przycisk Zaawansowane pozwoli Ci samodzielnie wpisać serwery IMAP i SMTP, porty oraz inną nazwę użytkownika, a istniejące konto można później edytować. Wybór kilku wiadomości działa przez przytrzymanie jednej z nich; potem kolejne dodaje zwykłe dotknięcie. W widoku konwersacji przytrzymanie lub dotknięcie wiersza konwersacji wybiera całą wymianę — a każda wiadomość zachowuje własny folder, więc odpowiedź z folderu Wysłane zostanie oznaczona właśnie tam.

Otwarta wiadomość oferuje Odpowiedz, Odpowiedz wszystkim i Przekaż dalej. Odpowiedź cytuje oryginał pod Twoim tekstem; „Odpowiedz wszystkim” dodatkowo uwzględnia pozostałych odbiorców i pomija Twój własny adres. Podczas redagowania przycisk Załącz plik dodaje plik z sejfu — na telefonie sejf jest magazynem, do którego masz dostęp, a wszystko, co trafia na urządzenie (zapisany załącznik, wstawione zdjęcie), już się w nim znajduje. Każdy załącznik dostaje własny wiersz z przyciskiem Usuń załącznik, dopóki wiadomość nie zostanie wysłana.

Rozpoczętej wiadomości nie musisz wysyłać: Zapisz roboczą umieści ją w folderze roboczych Twojego konta — tam, gdzie znajdzie ją każdy program pocztowy działający na tej skrzynce, a nie w miejscu dostępnym tylko na telefonie. Który to folder, mówi serwer; dopiero gdy milczy, nazwa jest zgadywana. Na liście, obok wiersza folderu, znajdują się dwa przełączniki: Nieprzeczytane zawęża to, co jest aktualnie wczytane (dzięki temu licznik i Wczytaj więcej pozostają dostępne), natomiast Oznaczone pyta serwer o wszystkie oznaczone wiadomości w folderze — łącznie z tymi daleko poniżej wczytanej strony. W widoku Wszystkie skrzynki odbiorcze przełącznik oznaczonych celowo nie występuje: to zapytanie dotyczy dokładnie jednej skrzynki.

Z otwartej wiadomości do sejfu prowadzą trzy drogi: Zapisz jako notatkę, → Zadanie w menu ⋮ (tworzy wpis w Twojej domyślnej bazie zadań — z jej szablonem, statusem i datą wiadomości) oraz + .eml, co dodatkowo zachowuje oryginalną wiadomość i odsyła do niej z poziomu notatki. Wszystkie trzy są zakotwiczone: przechwycenie tej samej wiadomości dwa razy otwiera to, co już istnieje. Usuń znajduje się teraz również w menu ⋮ zamiast obok strzałki wstecz; na liście wystarczy przesunięcie. Przeniesienie do kosza oferuje Cofnij, ponieważ można to odwrócić — trwałe usunięcie z kosza nadal pyta o potwierdzenie, ponieważ tego cofnąć się nie da. A zamiast kilku komunikatów ułożonych jeden na drugim jest teraz jedna linia: błąd, w przeciwnym razie niedostępne konta (od dwóch, jako liczba), w przeciwnym razie informacja o zapisanej kopii.

Notatkę możesz wysłać z jej własnego menu ⋮: Wyślij notatkę e-mailem (mailto) przekazuje ją do aplikacji pocztowej telefonu — Plainva nie potrzebuje do tego własnego konta — a Wyślij e-mailem otwiera własny edytor wiadomości Plainva z tematem i treścią.

Import z innej aplikacji

W Ustawienia → Konserwacja → Import z innej aplikacji przenosisz notatki z innej aplikacji na to urządzenie — z tymi samymi źródłami co na komputerze.

Najpierw wybierasz, dokąd import zapisuje: do podfolderu otwartego vaultu albo do nowego vaultu na tym urządzeniu. Nowy vault jest właściwym wyborem, gdy nie ma tu jeszcze nic; nadajesz mu tylko nazwę, a cały import cofasz, usuwając go w Więcej → Vaulty.

Źródła wymagające dostępu — Notion przez API — proszą w kreatorze o token. Obowiązuje on dla tego jednego przebiegu i nie jest zapisywany.

Szczegóły każdego źródła znajdziesz w Import z innej aplikacji.

Synchronizacja

Ustawienia (na samym dole Notatek) prowadzą przez Aktywny vault do zarządzania vaultami; tam łączysz się z magazynem w chmurze (WebDAV/Nextcloud, Google Drive, OneDrive, Dropbox, S3). Połącz sejf w chmurze pobiera na urządzenie istniejący sejf w chmurze; Utwórz vault pyta najpierw Na tym urządzeniu czy W usłudze online, a potem o strukturę początkową (pustą lub szablon, np. PARA) — przy ścieżce online następuje połączenie, docelowy folder w chmurze można od razu utworzyć przez Nowy folder w arkuszu wyboru, a struktura zostaje przesłana podczas pierwszej synchronizacji. Ten sam wybór między istniejącym a nowym sejfem w chmurze oferuje też pierwsze uruchomienie („Połącz sejf w chmurze”). Każde połączenie otrzymuje własny, osobny sejf na urządzeniu. Strona sejfu pokazuje status, postęp, oczekujące transfery i oferuje Eksportuj sejf (ZIP przez arkusz udostępniania).

Strona sejfu jest uporządkowana według tego, do czego służą jej elementy sterujące: na górze karta stanu odpowiada na jedno pytanie, z którym otwiera się tę stronę — czy działa? (stan, ostatnie uruchomienie, oczekujące transfery i interwał w jednym wierszu). Poniżej nazwane grupy — Połączenie, Zawartość — a na samym dole, oddzielona własną krawędzią, Strefa zagrożenia z Rozłącz synchronizację i Usuń sejf. Wcześniej stało tam nawet dziewięć identycznie wyglądających przycisków w jednym rzędzie, a Przywróć usunięte pliki sąsiadowało bezpośrednio z Usuń sejf.

Pod Zawartością, obok Eksportuj sejf, jest teraz też automatyczna kopia zapasowa vaultu: raz dziennie ZIP całego sejfu, z którego zachowywanych jest ostatnich siedem (Liczba przechowywanych kopii zapasowych); Utwórz kopię zapasową teraz tworzy ją od razu. Archiwa znajdują się w dokumentach urządzenia, a nie w pamięci podręcznej — to, co system operacyjny może w każdej chwili opróżnić, nie jest archiwum. Telefon nie dostaje budzika w tle: sprawdzanie odbywa się przy otwarciu aplikacji i za każdym powrotem do niej, więc kopia zapasowa nadrabia zaległości zamiast działać o stałej godzinie. Wiersz pod przełącznikiem podaje więc, kiedy ostatnio się wykonała — tak właśnie staje się widoczna kopia zapasowa, która po cichu nigdy się nie wykonuje. Do tej pory na telefonie był tylko ręczny eksport — sejf, o którego eksport nikt nie pomyślał, w ogóle nie miał archiwum. Po ponownej instalacji na Androidzie telefon nie może już odczytać starszych archiwów — zostają w folderze, ale nie są liczone ani porządkowane; karta Starszych kopii zapasowych nie można odczytać mówi to wprost, zamiast twierdzić „0 kopii”. Folder archiwum, którego ta instalacja nie może odczytać, pokazuje się jako Starszych kopii zapasowych nie można odczytać, nigdy jako „0 kopii”.

To, jak często ten sejf sprawdza zmiany po stronie zdalnej, ustawisz na tej samej stronie (interwał synchronizacji, co najmniej 5 sekund) — lokalne zapisy i tak trafiają w górę natychmiast. W Google Drive, OneDrive, Dropbox i S3 folder w chmurze można zmienić także później; w WebDAV folder jest częścią adresu serwera, więc tam łączysz się na nowo. Jeśli synchronizacja ustawień jest zaszyfrowana, możesz dodatkowo włączyć Pytaj o hasło przy każdym starcie: klucz nie jest wtedy przechowywany na urządzeniu. A Bezpieczeństwo i udostępnianie mówi teraz wprost, że zaszyfrowane przestrzenie robocze są eksperymentalne i nie zostały jeszcze niezależnie zweryfikowane — przechowuj plik i kod odzyskiwania w bezpiecznym miejscu.

Strona vaulta podaje też, czy Twoje ustawienia podróżują razem z Tobą — jako karta z wyraźnym stanem zamiast gołego przycisku:

Każda karta podaje też, co nie podróżuje: logowania zawsze pozostają na urządzeniu (patrz Kalendarz i wydarzenia).

Ustawienia → Bezpieczeństwo i udostępnianie podaje, czym połączenie naprawdę jest — a przy zwykłym sejfie w chmurze konfiguruje zaszyfrowany obszar roboczy wprost na telefonie (tożsamość → plik odzyskiwania i kod → aktywacja). Bez połączenia z chmurą nie ma czego szyfrować i sekcja to mówi.

Obie konfiguracje — zaszyfrowany obszar roboczy i fraza hasłowa synchronizacji — działają teraz jako osobny proces, bez paska nawigacji: dopóki jedna z nich jest otwarta, istnieje dokładnie jedno wyjście, i ono pyta o potwierdzenie. To nie jest ozdobnik. Aż do ostatniego kroku Twój klucz istnieje wyłącznie w pamięci, a wyjście go odrzuca; wcześniej dotknięcie paska mogło to zrobić bez słowa. Ostatni krok pokazuje pasek postępu tam, gdzie jest coś do policzenia — obszar roboczy szyfruje na nowo każdy plik, podczas gdy fraza hasłowa synchronizacji to dwa zapisy, a wymyślanie dla niej procentu byłoby kłamstwem w kształcie paska.

Udostępnieniami zarządzasz teraz tutaj, a nie tylko na komputerze: w sekcji Osoby i uprawnienia zapraszasz członka z rolą (Zaproś go tworzy — jego urządzenie parujesz później), tworzysz grupę i zmieniasz rolę grupy bezpośrednio w jej wierszu. W sekcji Slices tworzysz udostępnienie dla Folder. Świadomie nie na telefonie: slices z dowolnego wyboru lub z reguły dynamicznej — obie potrzebowałyby ekranów, których tu nie ma. Folder wybierasz przez Wybierz folder…, zamiast wpisywać ścieżkę.

Synchronizacja folderu przez inną aplikację (iPhone i iPad). Folder Plainvy pojawia się w aplikacji Pliki, w sekcji Na moim iPhonie → Plainva. Inny program — na przykład klient Syncthing — może go tam wskazać i utrzymywać w synchronizacji między Twoimi urządzeniami, bez łączenia Plainvy z jakąkolwiek usługą w chmurze. Vault utworzony na urządzeniu leży w nim jako vault; każde połączenie z chmurą dostaje własny podfolder w vaults. W drugą stronę to nie działa: Plainva pracuje we własnym folderze, nie w folderze innej aplikacji. Na Androidzie ten folder nie jest widoczny dla innych programów.

Istniejący folder jako vault (Android i iOS). W Vaulty → Utwórz vault jest trzecia droga, Folder na tym urządzeniu: wybierasz folder, którym zarządza inny program — Syncthing, aplikacja Pliki, drugi klient synchronizacji — a Plainva czyta i zapisuje tam, niczego nie kopiując. Folder pozostaje folderem: gdy usuniesz vault, znika tylko połączenie, pliki zostają. Zmiany, które inny program tam wprowadza, Plainva widzi po powrocie do aplikacji i przy otwarciu notatki. Synchronizacja w chmurze jest dla takich vaultów wyłączona — druga synchronizacja na tym samym magazynie nadpisałaby pierwszą — i mówi o tym karta w szczegółach vaultu. Gdy dostęp wygaśnie (folder przeniesiony, uprawnienie cofnięte), karta to nazywa, a Połącz folder ponownie go przywraca.

Sieć bezpieczeństwa

Migawki (historia wersji), dziennik wersji roboczych (po awarii notatka oferuje Twój ostatni niezapisany stan) oraz kopie konfliktów z widokiem porównania chronią Twoje dane. Przechowywanie konfigurujesz w Ustawieniach → Backup i historia wersji.

Jeśli ktoś zmieni tę samą notatkę gdzie indziej, gdy piszesz tutaj, Plainva zapisuje Twoją wersję jako kopię obok i przejmuje tę, która nadeszła. Widać to teraz przy notatce i pozostaje tam, dopóki tego nie rozwiążesz: komunikat nad tekstem podaje ścieżkę kopii, otwiera ją i na życzenie pokazuje różnice. Wcześniej był to komunikat znikający po kilku sekundach — a zapis próbował dalej, więc każda runda tworzyła kolejną kopię. Teraz powstaje dokładnie jedna.

Różnice otwierają ten sam widok porównania co na komputerze: notatka po lewej, Twoja kopia po prawej, identyczne wiersze zwinięte, i te same wyjścia — przyjmij, zachowaj obie (kopia nazywa się wtedy Notatka (Version …).md), odrzuć kopię, każde z pytaniem.

Podczas usuwania folderu okno dialogowe podaje, ile plików on zawiera — liczba widnieje też na przycisku. Plainva najpierw tworzy migawkę każdego znajdującego się w nim pliku, którą możesz przywrócić w Ustawieniach → Konserwacja → Przywróć usunięte pliki. Otwarcie podaje przy tym jedno ograniczenie: zachować można tylko to, co ten telefon zapisał choć raz. Notatka, która dotarła wyłącznie przez synchronizację i nigdy nie była tu edytowana, nie istnieje w żadnej migawce. W przeciwieństwie do komputera telefon nie ma kosza systemowego, który by to złapał. Jeśli usunięcie dotyczy ponad 10 plików lub ponad jedną piątą vaultu, Plainva pyta drugi raz — dokładnie tak samo jak na komputerze.

Udostępnianie i skróty

Na Androidzie i iOS udostępniony tekst i adresy URL stają się nową notatką w folderze skrzynki; udostępnione obrazy i pliki są przejmowane jako załączniki (do 25 MB na plik). Na Androidzie przytrzymanie ikony aplikacji dodatkowo udostępnia skróty Nowa notatka i Dzisiaj.

Foldery, zdjęcia i kalendarz

Pływający przycisk Plus pozostaje dostępny w zagnieżdżonych folderach, a każda czynność szybkiego tworzenia tworzy element w otwartym folderze — również nowe foldery. Przycisk ⋮ w nagłówku należy natomiast do otwartego obiektu: pokazuje działania tego obiektu, nigdy ustawienia aplikacji.

Przycisk zdjęcia w edytorze oferuje Zrób zdjęcie lub Wybierz z biblioteki, zachowuje pozycję wstawiania i wyraźnie pokazuje błędy uprawnień lub pliku. Zdjęcia trafiają do folderu załączników sejfu — tego samego, którego używa Twój komputer.

Wydarzenia i notatki dzienne są celowo rozdzielone: Kalendarz pokazuje połączone kalendarze (zobacz Kalendarz i wydarzenia), Dzisiaj pokazuje notatkę dzienną wybranego dnia. W siatce miesięcznej Kalendarza kropka oznacza dni, które mają już notatkę dzienną; dotknięcie kropki ją otwiera, dotknięcie dnia nadal otwiera widok dnia. Pasek w Dzisiaj pokazuje te same kropki.

Załączniki i obrazy

Oprócz notatek i baz nawigator pokazuje teraz załączniki — obrazy, pliki PDF i wszystko inne, co leży w folderze. Obraz otwiera się w Plainvie; resztę aplikacja przekazuje systemowi, który wie, czym jest PDF, a Plainva nie. Przez Udostępnij plik trafia do dowolnej innej aplikacji.

W menu ⋮ notatki znajdziesz Eksportuj jako Markdown…: przekazuje sam plik do systemowego panelu udostępniania, gdzie są Drukuj, „Zapisz w Plikach” i każdy zainstalowany edytor. Udostępnij powyżej wysyła tylko tekst notatki. Jeśli notatka ma otwarte adnotacje, Plainva najpierw pyta Dołączyć adnotacje? — Jako lista na końcu (czytelna wszędzie) lub Oznaczone w tekście (CriticMarkup); niewidoczne znaczniki kotwic znikają w każdym przypadku.

Przesuwanie

Przesuń wiersz w lewo, aby odsłonić jego akcje: Zakładka i Usuń przy notatce, Zmień nazwę i Usuń przy folderze, Usuń przy bazie danych i w skrzynce. To te same akcje, które wiersz oferuje w swoim menu (długie przytrzymanie) — przesunięcie to tylko krótsza droga do nich, nigdy jedyna. Za pierwszym razem informuje o tym pasek nad listą; odsuwasz go dotknięciem, a pojawia się dokładnie raz na vault. W kalendarzu przesunięcie w lewo lub w prawo przechodzi do następnego lub poprzedniego okresu (dzień, trzy dni, tydzień, miesiąc); przeciągnięcie zaczynające się pionowo przewija jak zwykle, a rząd chipów powyżej przewija się osobno.

Usuwanie pyta przez ten sam dialog co wszędzie indziej. Gdy zaznaczasz kilka wierszy, przesuwanie jest wyłączone — gest, który oznacza dokładnie jeden wiersz, nie ma jasnego znaczenia obok zaznaczenia, które dopiero budujesz. Gdy w skrzynce włączone są konwersacje, przesunięcie na konwersacji dotyczy całej konwersacji (zamiast cofnięcia dowiesz się potem, ile było wiadomości); pojedynczą rozwiniętą wiadomość nadal przesuwasz osobno. Wiersze zadań nie mają akcji przesuwania — noszą swoje elementy sterujące widocznie na wierszu.

Na szerokich ekranach

Aplikacja dostosowuje się do szerokości okna, a nie do nazwy urządzenia:

Listwa z boku pokazuje wszystkie obszary. Na telefonie dolny pasek mieści od trzech do pięciu miejsc — więcej niż kciuk trafia niezawodnie, dlatego reszta znajduje się za Obszarami. Wzdłuż krawędzi szerokiej powierzchni to ograniczenie już nie obowiązuje: cała lista stoi tam w Twojej kolejności (Ustawienia → Pasek nawigacji), objazd przez Obszary znika, a Ustawienia znajdują się na samym dole. Listwa zaczyna się poniżej paska stanu — na tablecie z wycięciem na aparat jej pierwsza ikona wcześniej leżała pod nim.

Nawigator chowa się. Gdy szukasz notatki, lewa kolumna należy do niej; gdy ją piszesz, należy do notatki. Ikona na dole listwy — tuż nad Ustawieniami — chowa go i przywraca, a powierzchnia robocza zajmuje wtedy całą szerokość. Przełącznik pojawia się tylko tam, gdzie w ogóle istnieje druga kolumna (od 840 px), dotyczy tego urządzenia i zachowuje stan, w jakim go zostawiłeś, także po ponownym uruchomieniu. Na komputerze to ten sam ruch — tam nazywa się Przełącz lewy panel boczny.

Na tablecie albo na dużym telefonie obróconym w poziomie masz dzięki temu ten sam model przestrzenny co na komputerze — nawigujesz po lewej, pracujesz na środku — zamiast powiększonego telefonu.

Bazy danych w kalendarzu

Nad widokami kalendarza stoi rząd chipów: każdy widok .base typu kalendarz lub oś czasu, który wskazuje kolumnę daty, można tam pokazać. Pokazane wpisy pojawiają się między terminami na liście dnia i w agendzie — z rombem i przerywaną krawędzią, żeby notatka nigdy nie wyglądała jak termin; w siatce miesiąca jako pusta kropka. Dotknięcie otwiera notatkę.

Wybór należy do sejfu, nie do urządzenia: to, co pokażesz na komputerze, zastaniesz tutaj, gdy tylko przejdzie synchronizacja ustawień. W telefonie termin ustawia się przez arkusz wpisu — przeciąganie zostaje na komputerze.

I odwrotnie: widok kalendarza bazy danych może pokazać liczbę prawdziwych terminów danego dnia w rogu komórki — widzisz, wobec czego planujesz.

Powiadomienia o uwagach

Gdy ktoś napisał coś przy notatce, Plainva może o tym powiadomić — te same trzy poziomy i ten sam przełącznik podglądu co na komputerze, w Ustawieniach → Treść i struktura. Dotknięcie powiadomienia otwiera notatkę i wyróżnia właściwą kartę. Pojedynczą notatkę wyciszasz dzwonkiem w arkuszu komentarzy.

Gdy kilka uwag jest nowych naraz, powiadomienie otwiera Otwarte komentarze na karcie Nowe — dokładnie te wątki, o które chodziło; obok są Wszystkie i Do mnie.

Wszystko inne o komentarzach i propozycjach — gdzie leżą pliki, co znaczy „zablokowane” — znajdziesz w Komentarze i propozycje.

Powiadomienie przychodzi tu później niż na komputerze i jest to cecha, a nie usterka. Plainva nie ma serwera, który mógłby trącić telefon — zbudowanie go oznaczałoby, że obcy serwer dowiaduje się, kto i kiedy skomentował którą notatkę. Uwaga zostaje więc zauważona tam, gdzie telefon i tak zagląda: po cyklu synchronizacji i przy powrocie na pierwszy plan. Nie działa w tym celu żaden licznik w tle; nie pozwala na to żadna platforma telefonu.

Od wersji 0.8.2 mobilny ekran nowości wskazuje wspólne wydanie Plainva, niezależnie od natywnego numeru kompilacji. W iOS TestFlight może więc pokazywać wersję sklepową 1.0, podczas gdy nowości opisują 0.8.2. Każde nowe wydanie pojawia się raz; kolejna kompilacja wewnętrzna z tymi samymi nowościami ich nie powtarza. Nowa instalacja kończy wprowadzenie bez drugiego powitania. Przycisk bloga otwiera dostępne tłumaczenie w języku aplikacji, a jeśli go nie ma — wersję angielską.