Notatki i Markdown

Stan na: 2026-10-23

Każda notatka w Plainva to zwykły plik Markdown (.md). Ta strona wyjaśnia, jak wygodnie pisać i co dokładnie trafia do pliku — bo właśnie to sprawia, że notatki są przenośne: może je odczytać dowolny edytor tekstu, Obsidian czy diff w Git.

Zasada podstawowa: wszystko jest tekstem

Wszystko, co widać w Plainva — sformatowany tekst, tabele, właściwości, ikony — jest zapisywane jako otwarty tekst:

---
type: Note
tags: [projekt]
plainva:
  icon: "🚀"
  header_color: "#2f6f6f"
---
# Mój projekt

Pogrubiona myśl z linkiem do [[Inna notatka]].

- [ ] Pierwsze zadanie

Blok między liniami --- to frontmatter (YAML): tam znajdują się właściwości notatki. Poniżej następuje zwykły tekst Markdown. Prezentacja specyficzna dla Plainva (ikona, kolor nagłówka) jest zgrupowana pod jednym kluczem plainva: — inne programy po prostu ją ignorują.

Pisanie w Podglądzie na żywo

Podgląd na żywo to domyślny tryb: Markdown renderuje się w trakcie pisania, pozostając w każdej chwili edytowalny.

Menu slash

Wpisz / na początku wiersza, aby otworzyć menu wstawiania. Jest ono podzielone na sekcje:

• Bloki podstawowe — Tekst, Nagłówek 1–6, Lista punktowana, Lista numerowana, Lista zadań, Cytat, Blok kodu, Tabela, Separator, Wzór (LaTeX), Diagram Mermaid
• Formatowanie — Pogrubienie, Kursywa, Przekreślenie, Kod w wierszu, Wyróżnienie, Emoji
• Linki i multimedia — Link, Link wewnętrzny, Obraz (z sieci), Obraz wewnętrzny, Osadzenie, Osadź bazę danych, Utwórz osadzoną bazę danych
• Dokument — Ikona dokumentu, Kolor nagłówka, Wstaw szablon
• Callouts — 13 wariantów (Notatka, Info, Do zrobienia, Streszczenie, Wskazówka, Sukces, Pytanie, Ostrzeżenie, Niepowodzenie, Niebezpieczeństwo, Bug, Przykład, Cytat)

Więcej pomocy przy pisaniu

• Toolbar zaznaczenia — zaznacz fragment tekstu, a mała belka zaoferuje Pogrubienie, Kursywę, Przekreślenie, Kod w wierszu, Wyróżnienie i Link.
• Mentions @ — wpisz @ w dowolnym miejscu tekstu, aby wstawić datę (Dziś, Jutro, Wczoraj lub Wybierz datę…, zapisywaną jako data ISO), link do notatki lub osadzenie bazy danych.
• Emoji — polecenie slash Emoji (/emoji) otwiera przy kursorze wybór emoji; możesz też wpisać :name (np. :rocket), aby zobaczyć podpowiedzi w tekście. W obu przypadkach Plainva wstawia rzeczywisty znak emoji (przenośny Unicode), nigdy :shortcode: — dzięki temu notatka pozostaje czytelna w Obsidian, na GitHubie i wszędzie indziej. (To coś innego niż Ikona dokumentu notatki, która jest zapisywana we frontmatter.)
• Uchwyty bloków — po najechaniu na akapit z lewej strony pojawia się uchwyt: przeciągając go, przenosisz blok, klikając — otwierasz menu Akcje bloku (Przekształć w Tekst/Nagłówek/Lista/Zadanie/Cytat/Blok kodu, Duplikuj, Przenieś w górę/Przenieś w dół, Usuń blok). Jeśli przeciągniesz listę obok innej listy tego samego rodzaju, Plainva wstawia niewidoczną linię separatora <!-- -->, aby obie listy pozostały oddzielne — w Markdownie listy tego samego stylu mimo pustej linii zwykle by się scaliły (również w Obsidian).
• Tabele — renderowane jako widget z edytowalnymi klikalnie komórkami. Widok komórki renderuje formatowanie (pogrubienie, kursywę, kod, wyróżnienie), klikalne linki ([[Link wewnętrzny]], adresy internetowe) i <br> jako złamanie wiersza; podczas edycji widzisz surowy tekst. Menu tabeli oferuje wstawianie/usuwanie wierszy i kolumn oraz wyrównanie (Wyrównaj do lewej/Wyśrodkuj/Wyrównaj do prawej). Komórka otwiera się w polu, które rośnie i zawija się razem z tekstem: Enter zapisuje, Shift+Enter dodaje podział wiersza (zapisywany jako <br>), Esc odrzuca.
• Listy kontynuują się same (Enter wstawia kolejny znacznik listy), bloki kodu otrzymują podświetlanie zależne od języka (także w trybie czytania), wklejana zawartość jest konwertowana na Markdown (smart paste), a nagłówki można zwijać (folding).
• Zwijanie list — kliknięcie punktora elementu z podelementami zwija je; punktor przyjmuje kolor akcentu, a „…” oznacza miejsce, drugie kliknięcie rozwija. Plik nigdy się nie zmienia. Punktory zmieniają się na każdym poziomie (• ◦ ▪), a wiersze kontynuacji stoją dokładnie pod tekstem elementu — także na telefonie, gdzie punktor jest jedynym elementem do zwijania.
• Pozycja przewijania — każda notatka otwiera się tam, gdzie ją zostawiono; zapamiętywana na urządzeniu, nie synchronizowana.
• Znajdź i zamień w bieżącej notatce: Ctrl+F (patrz Wyszukiwanie).
• Sprawdzanie pisowni — domyślnie wyłączone. Włącz je w Ustawienia → Aplikacja → Edytor i notatki, a błędnie napisane słowa będą podkreślane w notatkach, komórkach tabel, e-mailach, komentarzach, wpisach dziennika i zadaniach; kod, adresy internetowe, klucze i hasła nigdy nie są sprawdzane. Plainva korzysta ze sprawdzania pisowni Twojego systemu i jego języków i nie ma własnych słowników. Gdy jest włączone, kliknięcie prawym przyciskiem w takim tekście otwiera menu systemu z podpowiedziami zamiast menu Plainvy; komórka tabeli zachowuje swoje menu tabeli. Ustawienie należy do tego urządzenia. W systemie Linux Plainva nie włącza jeszcze sprawdzania w systemowym WebView, więc nie ma tam ono żadnego efektu.

Linki i linki zwrotne

• Linki wewnętrzne: [[Nazwa notatki]] (link wiki) — przez menu slash lub @ z wbudowanym wyszukiwaniem notatek. Klasyczne linki Markdown [tekst](ścieżka.md) również działają, w tym do folderu, obrazu lub dowolnego innego pliku vaultu. Wygląd linków wybierasz w Ustawienia → Aplikacja → Wygląd: Linki do notatek — linki wiki i linki Markdown w vaulcie — Podkreślone, Z tłem, Tylko kolor lub Dyskretne; Linki do sieci Podkreślone lub Tylko kolor. Domyślnie oba są podkreślone; link do notatki, która jeszcze nie istnieje, w każdym wyglądzie pozostaje przygaszony i przerywany.
• Jak link znajduje swoją notatkę: link wiki wskazuje notatkę przez jej nazwę pliku — gdziekolwiek w vaulcie, bez rozróżniania wielkich i małych liter — albo przez jej ścieżkę, albo tylko jej końcówkę ([[Klienci/List]]). Jeśli właściwości notatki zawierają title, ten tytuł również do niej prowadzi; plik, który nazywa się tak jak link, zawsze ma pierwszeństwo. Gdy dwie notatki mają tę samą nazwę, wygrywa ta w tym samym folderze co notatka z linkiem, potem ta o krótszej ścieżce — a notatka o tej nazwie na najwyższym poziomie vaultu ma pierwszeństwo przed obiema. Aby wskazać dokładnie jedno miejsce, wpisz ścieżkę: /Folder/Notatka od najwyższego poziomu vaultu, ./Notatka lub ../Folder/Notatka od folderu bieżącej notatki. Odpowiedź jest taka sama na komputerze i na telefonie, w grafie, w linkach zwrotnych i w bazach danych. Gdy wybierasz notatkę po [[ lub @, Plainva zapisuje jej nazwę pliku i zachowuje jako tekst linku tytuł, który brzmi inaczej ([[List|List ofertowy]]); jeśli dwie notatki mają tę nazwę, zapisuje ścieżkę.
• Jak link Markdown znajduje swój plik: link Markdown [tekst](cel) jest czytany najpierw od folderu bieżącej notatki — [List](Archiwum/List.md) w Projekty/Plan.md to Projekty/Archiwum/List.md, tak jak czyta go każdy czytnik Markdown. Jeśli tam niczego nie ma, prowadzi tam, dokąd prowadzi link wiki o tym samym tekście: do ścieżki od najwyższego poziomu vaultu, potem do nazwy pliku lub końcówki jego ścieżki gdziekolwiek w vaulcie, na końcu do title notatki. Dlatego [List](List.md) i [List](List) znajdują notatkę w każdym folderze. .md można pominąć, wielkość liter nie ma znaczenia, a spację zapisuje się jako %20 — albo cel trafia w nawiasy ostre: [x](<Mój list.md>). /Folder/Plik, ./Plik i ../Folder/Plik wskazują dokładnie jedno miejsce. Cel kończący się ukośnikiem wskazuje folder ([Archiwum](Archiwum/)): link otwiera index.md folderu albo, jeśli folder go nie ma, pokazuje folder. Odpowiedź jest taka sama na komputerze i na telefonie — w edytorze i w trybie czytania, w komórkach tabeli, w dzienniku i w komentarzach —, w grafie i w linkach zwrotnych.
• Linki do sekcji: [[Notatka#Nagłówek]] otwiera notatkę przy tym nagłówku, [[#Nagłówek]] przeskakuje w bieżącej notatce, a [tekst](#nagłówek) w stylu GitHuba działa tak samo — rozwiązywany jest zarówno dosłowny tekst nagłówka, jak i slug (cool-header); [[Notatka#^id]] trafia do wiersza kończącego się na ^id. Wpisanie [[Notatka# podpowiada nagłówki notatki. Nagłówek, którego już nie ma, zgłasza to komunikatem zamiast nic nie robić.
• Cele, które jeszcze nie istnieją: link wiki do notatki, która nie została jeszcze utworzona, jest wyświetlany przygaszony, z przerywanym podkreśleniem (zarówno w Podglądzie na żywo, jak i w trybie czytania). Kliknięcie go tworzy notatkę i ją otwiera — w folderze bieżącej notatki (lub pod podaną ścieżką, jeśli link ją zawiera, np. [[Folder/New note]]). Aby najpierw zapytać, włącz Ustawienia → Aplikacja → Edytor i notatki → Pytaj przed utworzeniem pustych linków. Link Markdown działa tak samo, gdy jego cel jest samą nazwą notatki ([x](New note), [x](New note.md)). Link Markdown, który wskazuje ścieżkę, folder lub inny rodzaj pliku i nigdzie nie prowadzi, zgłasza, że nie znaleziono celu, i niczego nie tworzy.
• Linki zwrotne: sekcja Linki zwrotne w prawym pasku bocznym pokazuje, które notatki linkują do aktywnej — pogrupowane według pliku źródłowego, z licznikiem przy wielu wystąpieniach. Pod każdym plikiem wymienione jest każde wystąpienie wraz z nagłówkami i elementami listy nad nim oraz samą linią; kliknięcie przenosi dokładnie tam. Na telefonie arkusz kontekstu notatki pokazuje te same miejsca. Wiersze są ułożone według pola Tytuł; przycisk sortowania nad nimi przełącza na Ostatnia zmiana lub Liczba odnośników, ponowny wybór tego samego klucza odwraca kierunek, a wybór jest zapamiętywany na tym urządzeniu.
• Zmiana nazwy z dbałością o linki: przy zmianie nazwy pliku w drzewie plików Plainva aktualizuje wszystkie linki do niego w całym vaulcie (kotwice takie jak #Sekcja są zachowywane) i zgłasza: „Zaktualizowano N link(ów) w M pliku(ach) na nową nazwę.” Link, który dociera do notatki przez title z jej właściwości, pozostaje bez zmian — ten tytuł nie zmienia się wraz z nazwą pliku.
• Tagi: #projekt — albo zagnieżdżony #projekt/strona — w dowolnym miejscu tekstu jest tagiem. Jest rysowany jako mała pigułka podczas pisania i czytania, a kliknięcie go otwiera notatki, które go noszą (na telefonie: dotknięcie w trybie czytania). Co liczy się jako tag i jak tagi dostają kolor: Wyszukiwanie.

Właściwości (frontmatter)

Sekcja Właściwości w prawym pasku bocznym pokazuje frontmatter notatki jako formularz. Każda właściwość to jeden wiersz: ikona typu, nazwa, wartość, a przy prawej krawędzi to, co wiersz potrafi — kłódka przy polach chronionych, a po najechaniu Usuń właściwość i dymek komentarza. Wartości edytujesz na miejscu; zawijają się, zamiast być ucinane. Dodaj właściwość tworzy nowe; każda właściwość ma Typ pola:

Typy wyboru mogą mieć stałe opcje z Kolorem i (dla Status) Grupą/etapem — te listy opcji są zarządzane w bazach danych (.base), patrz Bazy danych (.base).

Chronione są pola systemowe OKF zarządzane przez Plainva: type (wartość można wybrać z listy rozwijanej znanych typów, nazwa/typ pola/usuwanie są zablokowane) oraz — gdzie starsze notatki wciąż je niosą — okf_version (tylko do wyświetlania; od OKF 0.2 pole należy wyłącznie do głównej index.md). Tło: OKF.

Status, powiadomienie o nieaktualności i oznaczenie sprawdzenia (OKF 0.2)

Pięć opcjonalnych właściwości z OKF 0.2 pozwala notatce powiedzieć, skąd pochodzi i czy nadal jest aktualna — Plainva pokazuje je bez żadnej konfiguracji:

• Odznaka statusu: jeśli notatka niesie status: draft lub status: deprecated, nagłówek dokumentu pokazuje odznakę Szkic lub Wycofana. stable pozostaje ciche. Własna kolumna status z innymi wartościami (powiedzmy Open) nie jest tym dotknięta — to zwykła właściwość i nie otrzymuje odznaki.
• Powiadomienie o nieaktualności: gdy minie stale_after, nad notatką pojawia się Oznaczona jako nieaktualna (od …) z przyciskiem Otwórz właściwości. Powiadomienie niczego w notatce nie zmienia; tylko przypomina.
• Zaufanie i pochodzenie: własna sekcja w panelu właściwości podsumowuje generated (Wygenerowana), verified (Zweryfikowana), sources (Źródła, klikalne), status (Status) i stale_after (Nieaktualna po) i wyprowadza z nich poziom: Niezweryfikowana, Potwierdzona maszynowo lub Sprawdzona przez osobę.
• Oznacz jako sprawdzoną: przycisk w tej sekcji dopisuje Twoje imię wraz z bieżącym momentem do listy sprawdzeń (human:<imię>); Plainva pyta o imię raz na vault i zostawia je tylko na tym urządzeniu (do zmiany pod Ustawienia → Vault → Treść i struktura → Nazwa sprawdzającego). Na telefonie ta sama akcja znajduje się w karcie kontekstowej notatki.

Plainva ustawia generated i sources tylko tam, gdzie sama tworzy notatki — w importerze, w przechwytywaniu e-maili i w synchronizacji zadań; edytor nigdy nie stempluje, a istniejące notatki nie są oznaczane z mocą wsteczną. Kontrakt pola znajduje się w Dokumentacji formatu plików, tło w OKF.

Ikona dokumentu i kolor nagłówka

Każda notatka może mieć ikonę (w stylu Notion, nad tytułem, widoczną też w kartach i drzewie plików) oraz pasek koloru na pełną szerokość:

• W Podglądzie na żywo najedź nad tytuł: Dodaj ikonę / Dodaj kolor nagłówka (później: Zmień ikonę / Zmień kolor nagłówka) — lub użyj poleceń slash Ikona dokumentu i Kolor nagłówka.
• Wybór ikony ma dwa tryby — Emoji i Ikony — obsługiwane tak samo: jedna strefa nagłówka, jedno wyszukiwanie, kategorie (zakładki) w obu trybach i sekcja Ostatnio używane, która przetrwa ponowne uruchomienie.
• Zestaw obejmuje około 400 wyselekcjonowanych ikon w dziesięciu kategoriach (Wiedza i pliki, Praca i zadania, Technika, Ludzie i kontakt, Kreatywność i media, Codzienność i dom, Natura i pogoda, Podróże i miejsca, Pieniądze i liczby, Symbole i stany). Wyszukiwanie działa po nazwach i słowach kluczowych.
• W trybie ikon wybierasz u góry kolor — ta sama paleta co przy pasku nagłówka, A dla koloru domyślnego i krążek z pierścieniem barw (Własny kolor …) dla dowolnej wartości; obowiązuje dla ikony, którą klikniesz zaraz potem. Ta sama siatka pojawia się wszędzie, gdzie Plainva pyta o kolor — także na telefonie.
• Oba są zapisywane we frontmatter pod plainva: (icon, icon_color, header_color) — czysta prezentacja, która nie przeszkadza innym programom.

Szablony

Ustaw Folder szablonów w Ustawienia → Vault → Treść i struktura (Wybierz folder… obok pola pozwala wybrać folder bezpośrednio z vaulta). Następnie wstawiasz szablony przez Ctrl+Alt+T lub polecenie slash Wstaw szablon. Szablony w pełni określają zawartość nowych plików — łącznie z frontmatter: jeśli szablon ma własny type, to on wygrywa. Przy wstawianiu do istniejącej notatki frontmatter szablonu jest pomijany — wstawiana jest tylko treść.

Symbole zastępcze: szablony wypełniają nazwane symbole zastępcze — bez skryptów, bez wyrażeń; żaden z nich nie wykonuje kodu.

Język dat: nazwy dni tygodnia i miesięcy (dddd, MMMM) są zgodne z językiem aplikacji — w niemieckim interfejsie {{date:dddd, D. MMMM YYYY}} zapisze więc Mittwoch, 29. Juli 2026. Nazwa pliku notatki dziennej celowo pozostaje angielska: musi pasować do formatu, którym została utworzona, inaczej Plainva przestanie odnajdywać istniejące notatki dzienne.

Gdy szablon o coś pyta, Plainva zadaje wszystkie pytania w jednym oknie dialogowym, zanim notatka zostanie zapisana — czy wstawiasz, czy tworzysz; anulowanie nie tworzy niczego. Tylko przy notatkach powstających w tle (na przykład przy synchronizacji zadań) nigdy się nie pyta: tam odpowiedzi pozostają puste. Symbol zastępczy, którego Plainva nie zna, pozostaje widoczny — dzięki temu literówka wygląda jak literówka.

Na telefonie działa ten sam mechanizm: symbole zastępcze są wypełniane, pytania szablonu pojawiają się razem w jednym arkuszu (anulowanie nie tworzy niczego), a przypisania folder → szablon i typ notatki → szablon obowiązują też tam — notatka w Projekte/ zaczyna się więc tak samo na obu urządzeniach. Przypisania można ustalać także na telefonie (Ustawienia → Treść i struktura), a {{weekday:…}} kieruje się tam ustawieniem Początek tygodnia w Ustawienia → Wygląd; każde urządzenie ma własne.

Ustawienia należące do szablonu: szablon może nieść ustawienia dotyczące wyłącznie jego samego — że jego zadania nie pojawiają się w widoku Zadania, albo do których baz danych należy. Notatka utworzona z szablonu ich nie dziedziczy. Notatki utworzone z szablonu do wersji 0.8.5 włącznie mogą je jeszcze nieść; FAQ wyjaśnia, jak je znaleźć.

Szablony dla folderów: w Ustawieniach → Vault → Treść i struktura → Szablony przypisujesz folderowi szablon — każda nowa notatka powstająca tam zaczyna się wtedy od niego, bez żadnego wyboru z Twojej strony. Przypisanie obejmuje też podfoldery; gdy pasuje ich kilka, wygrywa najdłuższa ścieżka (Projects/Clients wygrywa z Projects). W ten sam sposób przypisujesz szablon do typu notatki; obowiązuje, gdy żadna reguła folderu nie obejmuje notatki — folder wygrywa z typem. Nowa notatka z szablonu … (kliknięcie prawym przyciskiem myszy w drzewie plików, paleta poleceń lub szybkie przełączanie) pozwala Ci wybrać jeden wprost — to wygrywa z każdym przypisaniem. Przypisania mieszkają w ustawieniach, nie w notatkach, i podróżują na Twoje inne urządzenia przez synchronizację ustawień.

Tworzenie szablonów działa z dowolnego miejsca: paleta poleceń (Ctrl+P) oferuje Utwórz nowy szablon (otwiera się nowy szablon do edycji) oraz Zapisz bieżącą notatkę jako szablon (kopiuje otwartą notatkę do folderu szablonów). Szablony to zwykłe pliki Markdown — edytuj, zmieniaj nazwę lub usuwaj je bezpośrednio w drzewie plików. W telefonie oba są także w palecie poleceń (> w polu wyszukiwania); dla drugiego otwórz ją z menu ⋮ notatki → Polecenia.

Notatki dzienne

Otwórz notatkę dzienną (pasek boczny) lub kliknięcie w Kalendarzu tworzy dzisiejszą notatkę zgodnie z Twoim formatem daty, w skonfigurowanym folderze bazowym notatek dziennych, opcjonalnie z szablonu.

Notatka dzienna może też nieść dziennik: krótkie wpisy z godziną (- 14:05 Tekst) pod nagłówkiem Journal, zapisywane przez Ctrl+Shift+J lub Wpis dziennika i odczytywane ze wszystkich dni w widoku dziennika. To zwykłe wiersze listy — zobacz Dziennik.

Zadania, formuły, diagramy i przypisy

• Pola wyboru zadań: - [ ] zadanie renderuje się wszędzie jako pole wyboru — a w trybie czytania można je kliknąć: Plainva zapisuje z powrotem do pliku [x] lub [ ]. Ukończone zadanie jest wyszarzone i przekreślone — w notatce tak samo jak w widoku zadań.

• Callouts: cytat zaczynający się od > [!tip] Tytuł (lub dowolny z 13 wariantów z menu ukośnika) jest rysowany jako jedna karta — cienka linia w kolorze calloutu, lekki odcień i tytuł w tym kolorze; bez tytułu karta pokazuje nazwę swojego wariantu. Wygląda tak samo w podglądzie na żywo, w trybie czytania i na telefonie; zwykły cytat zachowuje swój pasek.

• Listy zagnieżdżone: od drugiego poziomu cienka linia pod każdym punktem nadrzędnym pokazuje, które pozycje należą do siebie — w podglądzie na żywo i w trybie czytania.

• Matematyka (LaTeX): $E = mc^2$ w wierszu i $$…$$ jako blok renderują się jako formuły w trybie czytania ORAZ w podglądzie na żywo (KaTeX). Gdy kursor stoi wewnątrz formuły, widoczna jest jej składnia; kliknięcie wyrenderowanej formuły otwiera ją do edycji. Tylko tryb źródłowy zawsze pokazuje surową składnię. Nie musisz pamiętać na pamięć bloku $$…$$ — polecenie slash Wzór (LaTeX) (/katex) wstawia go i ustawia kursor w jego wnętrzu.

• Diagramy Mermaid: blok kodu z językiem mermaid (najszybciej przez polecenie slash Diagram Mermaid, /mermaid) jest rysowany jako diagram w trybie czytania i w podglądzie na żywo — kliknięcie diagramu pokazuje kod do edycji:

  ```mermaid
  graph TD
    Idea --> Note --> Knowledge
  ```

• Przypisy: Tekst[^1] plus [^1]: Treść przypisu. na końcu — tryb czytania renderuje odnośnik i aparat przypisów ze znacznikami skoku. Najszybciej idzie to przez polecenie slash Przypis (/footnote) — wstawia kolejny wolny odnośnik i przenosi od razu do definicji na końcu notatki.

Tekst od prawej do lewej

Arabski, hebrajski, perski i inne pisma zapisywane od prawej do lewej Plainva składa automatycznie od prawej do lewej — akapit po akapicie, bez żadnego ustawienia. Każdy akapit, nagłówek, element listy, wiersz cytatu i komórka tabeli kieruje się pierwszą literą po składni Markdown: akapit zaczynający się od arabskiego słowa biegnie od prawej, akapit zaczynający się od słowa łacińskiego od lewej, a jedna notatka może łączyć oba. Punktory, pola wyboru, pasek cytatu i wcięcie przechodzą razem z tekstem na prawą stronę; x w - [x] nie liczy się jako słowo, więc ukończone zadanie zostaje po prawej. Wiersz bez liter (liczba, nowy pusty element listy) zachowuje kierunek wiersza powyżej.

• Ta sama zasada obowiązuje w trybach Podgląd na żywo, Źródło Markdown i Tryb czytania, na komputerze i na telefonie, a także na kartach w widokach Tablica korkowa i Dziennik.
• Bloki kodu, wzory i właściwości na początku notatki zawsze pozostają od lewej do prawej.
• Interfejs zachowuje swój język i układ: nazwy w drzewie plików, w wynikach wyszukiwania i na listach zostają na swoim miejscu i tylko wyświetlają swoje znaki we właściwej kolejności.
• Akapit zaczynający się od słowa łacińskiego (na przykład nazwy produktu) biegnie od lewej do prawej. Zacznij go słowem w swoim języku, a się odwróci.

Drukowanie i zapisywanie jako PDF

Menu ⋮ edytora oraz paleta poleceń (Ctrl+P) zawierają Drukuj / Zapisz jako PDF…: drukowanie zawsze korzysta z widoku czytania (z trybu na żywo/źródłowego Plainva najpierw przełącza się do niego). W oknie dialogowym systemu możesz zamiast drukarki wybrać „Zapisz jako PDF”.

Eksportowanie notatki

• Eksportuj jako Markdown… (menu ⋮ edytora lub paleta poleceń): zapisuje kopię notatki w dowolnym miejscu za pomocą systemowego okna dialogowego — na przykład, aby przekazać ją innemu programowi. Powiązane załączniki (obrazy) nie są kopiowane razem z notatką; jeśli notatka się do nich odwołuje, Plainva pokazuje krótki komunikat. Jeśli notatka ma otwarte adnotacje, Plainva najpierw pyta Dołączyć adnotacje? — Jako lista na końcu (czytelna wszędzie) lub Oznaczone w tekście (CriticMarkup); niewidoczne znaczniki kotwic znikają w każdym przypadku.
• PDF: użyj Drukuj / Zapisz jako PDF… (powyżej) i wybierz w oknie dialogowym systemu „Zapisz jako PDF”.

Otwieranie notatki w innym edytorze

Twoje notatki to zwykłe pliki .md, więc może je otworzyć dowolny edytor Markdown. Menu ⋮ edytora zawiera opcję Otwórz w domyślnej aplikacji, która przekazuje bieżącą notatkę do programu, którego Twój system używa do plików Markdown (Byword, MacDown, VS Code i inne). Plainva nadal obserwuje ten plik, więc zmiany wprowadzone tam automatycznie pojawiają się tutaj.

Obrazy i załączniki

• Wstawianie: polecenia slash Obraz wewnętrzny (wyszukaj i osadź z vaultu) lub Obraz (z sieci) (przez URL). Możesz też po prostu wkleić plik ze schowka (Ctrl+V) — zarówno obraz, jak i PDF czy arkusz. A pliki z eksploratora plików można przeciągnąć do edytora: obrazy są osadzane (![[…]]), inne pliki są kopiowane i linkowane ([[…]]). To, gdzie trafiają te pliki, jest ustawieniem: Ustawienia → Twój sejf → Treść i struktura → Folder załączników (domyślnie Attachments, z przeglądarką folderów). Zostaw puste, aby trzymać je obok notatki, tak jak Plainva robiła przed tym ustawieniem. Folder podróżuje z synchronizacją ustawień, więc komputer i telefon odkładają załączniki w tym samym miejscu.
• Załącz plik…: polecenie slash Załącz plik… i ta sama pozycja w menu ⋮ notatki otwierają okno wyboru plików Twojego systemu; w telefonie znajdziesz je w arkuszu ＋ jako Plik z urządzenia…. Plik zostaje skopiowany do folderu załączników — obrazy są osadzane (![[…]]), wszystko inne linkowane ([[…]]).
• Dźwięk się odtwarza: osadzony plik audio (.m4a, .mp3, .wav, .ogg, .opus, .webm, .flac, .aac) pokazuje odtwarzacz zamiast swojej nazwy — w edytorze, w trybie czytania, na kartach tablicy i w wierszach dziennika. Dlatego dołączony dźwięk jest osadzany jak obraz (![[…]]), a nie tylko linkowany. Plainva nie odtwarza wideo; .mp4 pozostaje linkiem.
• Linkowanie: wpisz [[, a Plainva zaproponuje najpierw notatki, a pod nimi, w sekcji Załączniki, pliki z Twojego sejfu.
• Podgląd: pliki graficzne (PNG, JPG, GIF, WebP, SVG, BMP, AVIF) otwierają się we wbudowanej przeglądarce obrazów z opcjami Powiększ/Pomniejsz, Dopasuj i Rozmiar rzeczywisty (1:1).
• Edycja: przycisk Edytuj otwiera edytor obrazów z Kadrowaniem, obracaniem/odbiciem, Zmianą rozmiaru, narzędziami rysowania (Pisak, Strzałka, Prostokąt, Tekst) oraz Cofnij/Ponów. Zapisz bezpośrednio lub Zapisz jako kopię…. Edytowalne formaty to PNG, JPG i WebP; pozostałe formaty otwierają się tylko do podglądu.
• Pliki tekstowe otwierają się w samej Plainvie: .txt, .csv, .json, .yaml, kod źródłowy i podobne. Jeśli Twój sejf potrzebuje więcej, dopisz rozszerzenia w Ustawienia → Twój sejf → Treść i struktura → Więcej plików tekstowych — lista może tylko dodawać, nigdy odbierać. Jeśli początek pliku pokaże, że to jednak nie tekst, Plainva go nie wyświetli i zaproponuje program domyślny: wyświetlenie i zapisanie uszkodziłoby plik. Tak samo jest z plikiem — także notatką — zapisanym w innym kodowaniu niż UTF-8, na przykład Windows-1252: Plainva pokazuje Ten plik nie jest tekstem i niczego w nim nie zapisuje. Tak otwarty plik zachowuje przy zapisie swoje końce wierszy i BOM, tak jak notatka — należy do Ciebie, nie do Plainvy. Jedynym wyjątkiem jest plik ze starymi końcami wierszy z Maca (sam znak powrotu karetki): Plainva zapisuje go z LF przy pierwszej zmianie i informuje Cię o tym. Podczas edycji Plainva koloruje tekst na podstawie rozszerzenia pliku — to samo podświetlanie, jakie otrzymuje blok kodu wewnątrz notatki. Narzędzia notatki pozostają wyłączone: brak Podglądu na żywo, brak nagłówka właściwości, brak [[links]], brak menu ”/”. Znajdź i zamień pozostaje, ponieważ to funkcja tekstu, a nie funkcja notatki.
• Inne załączniki otwierają się jednym kliknięciem w domyślnym programie systemowym — w drzewie plików tak samo jak przez [[odnośnik]], zakładkę czy wyszukiwanie.

A co z Obsidian?

Wszystko pozostaje standardowym Markdownem ze standardowym frontmatter. Obsidian otwiera pliki w pełni; zgrupowany klucz plainva: pokazuje jako nieedytowalny obiekt w panelu właściwości — to zamierzone i nieszkodliwe.

Zobacz też

• Bazy danych (.base) — notatki jako tabela, tablica lub kalendarz
• OKF — co oznaczają type, wersja pakietu i pola OKF 0.2
• Wyszukiwanie i Skróty klawiszowe

Formatowanie zaznaczenia

Gdy zaznaczenie obejmuje kilka wierszy, pogrubienie, kursywa, przekreślenie, wyróżnienie i kod liniowy są stosowane osobno do każdego niepustego wiersza. Prefiksy list, cytatów, nagłówków i zadań pozostają poza znacznikami. Linki pozostają jednowierszowe, ponieważ wielowierszowa etykieta nie jest przenośnym Markdownem.

Nagłówek ATX i zadanie GFM są alternatywnymi typami bloków. Plainva nie zapisuje nieprawidłowej kombinacji. Formatowanie liniowe działa w obu; użyj - [ ] **Ważne zadanie**, aby wyróżnić tytuł.

Osadzanie sekcji i bloków

![[Notatka#Nagłówek]] pokazuje sekcję z podnagłówkami do następnego nagłówka tego samego lub wyższego poziomu. ![[Notatka#^block-id]] pokazuje wskazany akapit, element listy albo blok przed identyfikatorem umieszczonym w osobnym wierszu. Zwykły link [[Notatka#^block-id]] prowadzi tam również w trybie czytania.

Przy powtarzających się nagłówkach użyj jednoznacznej hierarchii (#Projekt#Wynik) lub kotwicy z numerem (#wynik-1). Brakujące i niejednoznaczne cele pokazują komunikat, a źródło pozostaje dostępne. Głębokość zagnieżdżenia jest ograniczona; przykłady kodu nie wykonują osadzania. Na telefonie sekcje i bloki nie są skracane do czterech wierszy zwykłego podglądu notatki. Istniejące pliki nie są zmieniane.

Obsługa list

Element listy zwija się dopiero po zakończeniu stuknięcia lub kliknięcia jego znacznika. Przeciąganie, przewijanie, przerwany dotyk ani gest wieloma palcami go nie zwijają. Wcięcia pozostają stabilne przy zmianie czcionki i w wąskich oknach; tekst źródłowy, tabulatory i pozycja kursora są zachowane.

Widoczne paski zaznaczenia

Pasek formatowania podąża za zaznaczeniem podczas przewijania i zachowuje odstęp od krawędzi ekranu. Gdy brakuje miejsca, przechodzi na drugą stronę zaznaczenia lub zawija przyciski. W mobilnym trybie czytania długie etykiety w razie potrzeby stają się ikonami z dostępnymi nazwami; Kopiuj, Zaznacz wszystko oraz dostępne działania edycji i komentarzy pozostają osiągalne.

Uzupełnianie właściwości

Przy dodawaniu właściwości pojawiają się znane nazwy z typem i liczbą użyć. Nazwy już obecne i zastrzeżone są wykluczone. Pierwszeństwo ma typ z właściwej bazy, następnie typ indeksu i lokalny rejestr. Sugestie tekstu i list pochodzą z folderu notatki; „Szukaj w całym sejfie” rozszerza zakres. Listy oferują pojedyncze wartości. Opcje zdefiniowane w bazie pozostają wyłączne, nawet jeśli lista jest pusta. Można wpisywać dowolne wartości; tylko zatwierdzona edycja zmienia notatkę. Tekst i listy zachowują swój typ we właściwościach i komórkach baz na komputerze i urządzeniu mobilnym.

Otwórz obraz

Otwórz obraz jest dostępne dla lokalnych obrazów w trybie czytania, podglądzie i menu kontekstowym. W mobilnej przeglądarce użyj dwóch palców, podwójnego stuknięcia lub przycisków; Resetuj powiększenie pokazuje cały obraz. Wstecz wraca do notatki. Przytrzymanie zachowuje akcje systemu, a zaznaczanie regionu do komentarza nadal działa.